ตอนที่ 23 ตกถังข้าวสาร

ในเวลานั้นเอง ก็มีรถคันหนึ่งขับผ่านหน้าพวกเขาไป กระจกรถกำลังเปิดอยู่ ทำให้เห็นใบหน้าของเฉินผิง ใบหน้าของเขามีความเย้ยหยันอยู่เล็กน้อยและมองไปทางพวกของเกิ่งซานซานทั้งสามคน

“เฉินผิง คนในรถนั้นคือเฉินผิงไม่ใช่หรือ”

ฟู่เหว่ยเป็นคนแรกที่เห็นเฉินผิงจึงตะโกนขึ้นมา

ในขณะนั้นเอง เกิ่งซานซานและเจี่ยงเหวินจิ้งก็มองเห็นเฉินผิง เมื่อเห็นใบหน้าเย้ยหยันของเฉินผิง เกิ่งซานซานก็โกรธจนเลือดขึ้นหน้า!

“เขาเข้ามาได้อย่างไร พนักงานรักษาความปลอดภัยพวกนี้เป็นขยะหรือ”

เกิ่งซานซานตะโกนออกไปอย่างหงุดหงิด!

“หรือว่าหมอนี่จะเป็นเจ้าของจริงๆ ไม่เห็นหรือว่าพนักงานรักษาความปลอดภัยเป็นคนขับรถพาพวกเขาเข้ามา!”

เจี่ยงเหวินจิ้งขมวดคิ้วและถามออกมาด้วยความสงสัย

“พวกเขายังขึ้นเขาไปอีก วิลล่าของพวกเขาอยู่สูงกว่านี้อีกหรือ”

ฟู่เหว่ยก็เงยหน้าขึ้นไปมองและเห็นว่ารถคันนั้นขับขึ้นไปไกลเรื่อยๆ และยิ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ!

“เป็นไปไม่ได้ เฉินผิงคนนั้นไม่มีทางที่จะซื้อบ้านที่นี่ได้อย่างแน่นอน ฉันรู้เรื่องราวของครอบครัวเขาดีที่สุด!”

เกิ่งซานซานปฏิเสธอย่างหนักแน่น เธอรู้ว่าเฉินผิงไม่มีทางมีเงินซื้อบ้านที่นี่ได้!

“ถ้าอย่างนั้นเป็นไปได้ไหมว่าตระกูลซูจะเอาให้เขา ฉันจำได้ว่าประธานซูเคยพูดไว้ว่าเฉินผิงเคยช่วยชีวิตเขาไว้!”

เจี่ยงเหวินจิ้งวิเคราะห์อย่างละเอียดและพูดออกมา

“เป็นไปได้!” ฟู่เหว่ยพยักหน้า “ไม่รู้ว่าหมอนี่ไปตกถังข้าวสารที่ไหนถึงได้ช่วยชีวิตประธานซูเอาไว้ ถ้าไม่อย่างนั้น วันนี้เฉินผิงคงจะได้ตายที่โรงแรมสุดหรูอย่างไม่ต้องสงสัย!”

เกิ่งซานซานกัดฟันแน่น จากนั้นก็เปิดประตูรถและพูดออกไปว่า “ตามไปดูด้านบนเถอะ!”

เกิ่งซานซานอยากจะดูให้ได้ว่าเฉินผิงมีบ้านที่ผานหลงวานนี่จริงๆ หรือไม่

รถเบนซ์ของเกิ่งซานซานขับตามหลังพวกเขาไป และเห็นว่ารถที่ครอบครัวของเฉินผิงนั่งอยู่กำลังมุ่งหน้าไปที่ยอดเขา!

“บะ บ้านของเฉินผิงคนนั้นคงไม่ใช่หลังที่แพงที่สุดบนยอดเขานั่นหรอกใช่ไหม”

เมื่อเจี่ยงเหวินจิ้งเห็นว่ารถคันด้านหน้ามุ่งหน้าไปที่ยอดเขา เธอก็พูดออกมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง