ตอนที่ 2302 แทะโลม

“ชายในชุดขาวคือใคร?” เฉินผิงถาม

“ชายคนนั้นรู้จักกันในชื่อเฟิงอู๋เหิน มาจากหุบเขาเฟิงเยว่แห่งประตูภูผา เขามันไอ้โรคจิต! ถึงแม้เขาจะบ้ากามแต่เขาก็แข็งแกร่ง ถ้าไม่ใช่เพราะการที่เขายอมอ่อนข้อกับคู่ต่อสู้หญิงเพื่อจะได้แอ้มสาวๆ เขาคงได้รับตำแหน่งในระดับเกียรติยศยอดมงกุฎไปแล้ว” โหวเจิ้นเล่าเรื่องชายคนนั้นให้ฟัง

เป็นจริงดังนั้น เฟิงอู๋เหินเริ่มแทะโลมหานฉิงเอ๋อร์ทันทีที่โหวเจิ้นพูดจบ

"คุณหนูหาน คุณจะรับข้อเสนอของผมไหม? ถ้ายอมให้ผมจูบคุณ ผมจะปล่อยให้คุณชนะการต่อสู้ครั้งนี้เลย” เฟิงอู๋เหินจ้องมองหานฉิงเอ๋อร์อย่างหื่นกระหาย

ใบหน้าของหานฉิงเอ๋อร์แดงก่ำ และแทนที่จะพูดโต้ตอบ เธอกลับเพิ่มความรุนแรงของพลังดาบขึ้นอีก

โชคไม่ดีที่ความต่างชั้นด้านพลังของทั้งสองมีมากเกินไป และเธอไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฟิงอู๋เหิน

ในระหว่างที่หลบหลีกการโจมตีของเธอ เฟิงอู๋เหินก็ยังเล่นหูเล่นตากับเธอไม่หยุด

จะบอกว่าเขาใช้สนามประลองเพื่อเกี้ยวสาวๆ แทนที่จะใช้ต่อสู้ก็ไม่ผิดนัก

"ฉันจะฆ่าแก!" หานฉิงเอ๋อร์คำรามและตวัดดาบของเธอไปในอากาศ

เมื่อเห็นเช่นนั้น เฟิงอู๋เหินก็เอื้อมมือไปจับใบดาบไว้ด้วยนิ้วสองนิ้ว ไม่ว่าหานฉิงเอ๋อร์จะพยายามมากแค่ไหน เธอก็ดึงดาบออกจากมือของเฟิงอู๋เหินไม่ได้

เคร้ง !

เสียงโลหะกระทบดังขึ้น และดาบของหานฉิงเอ๋อร์ก็หักในทันใด ขณะที่เธอตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เฟิงอู๋เหินก็คว้าข้อมือของเธอและดึงเธอเข้าสู่อ้อมกอดของเขา

เธอพยายามดิ้นรนสุดกำลังอย่างตื่นตระหนก แต่ก็ไม่เป็นผล ในขณะเดียวกัน ริมฝีปากของเฟิงอู๋เหินเหยียดยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาโน้มตัวเข้ามาเพื่อจูบที่ใบหน้าของหานฉิงเอ๋อร์

“แกมันคนไอ้โรคจิตไร้ยางอาย!” หานฉิงเอ๋อร์ถ่มน้ำลายใส่หน้าเฟิงอู๋เหิน

รอยยิ้มของเฟิงอู๋เหินหายไปในทันที และถูกแทนที่ด้วยท่าทางเย็นชา “นังบ้า! คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน?"