ตอนที่ 2306 ตบ

ทันใดนั้น เฟิงอู๋เหินก็ปล่อยลำแสงออกจากดาบของเขา แต่เฉินผิงหลบได้ทัน ลำแสงนั้นชนเข้าที่ด้านข้างสนามประลอง ทำให้สนามแตกเป็นเสี่ยงๆ

เฟิงอู๋เหินหรี่ตามองการเคลื่อนไหวที่ว่องไวของเฉินผิง กระนั้นเขาก็โจมตีเฉินผิงไม่หยุด

เพื่อไม่ให้เฉินผิงหลบการโจมตีได้ เขาจึงยิงลำแสงหลายๆ สายออกไปให้ทั่วเพื่อดักทางเฉินผิง

เฉินผิงตอบสนองด้วยการเร่งฝีเท้า แต่เขาก็ต้องตกตะลึงเมื่อลำแสงที่เปล่งประกายไล่ตามเขาอย่างไม่ลดละ ราวกับว่ามันมีสติปัญญาเป็นของตัวเอง

ผู้ชมรู้สึกตึงเครียดขึ้นมาเมื่อได้เห็นสิ่งนั้น พวกเขาคิดว่าเฉินผิงคงจะหลบการโจมตีนั้นได้ยากเป็นแน่

ขณะที่ผู้ชมมั่นใจว่าการโจมตีจะโดนเฉินผิง เฉินผิงอีกสี่คนก็ปรากฏตัวขึ้นกะทันหันที่ทุกมุมของสนามประลอง

นอกจากนี้ เฉินผิงแต่ละคนยังมีกระบี่พิฆาตมังกรอยู่ในมือเหมือนกับเฉินผิงที่เป็นร่างต้นอีกด้วย

ผู้ชมต่างตกตะลึง เฟิงอู๋เหินก็เช่นกัน เขารีบรวบรวมลำแสงแล้วยิงใส่ร่างเงา

ฟุ่บ!

เมื่อลำแสงนั้นส่องผ่านร่างเงา ก็เกิดเสียงอู้อี้ก็ดังก้องในอากาศ

ฟุ่บ ! ฟุ่บ ! ฟุ่บ !

เฉินผิงทุกร่างที่เฟิงอู๋เหินมองเห็นถูกลำแสงดาบแทงทะลุ

“เฮอะ! คาถาลวงตามันน่าประทับใจตรงไหนกัน?” เฟิงอู๋เหินตะคอก

เขาคิดว่าเฉินผิงคงใช้คาถาลวงตาเพื่อสร้างภาพลวงตาของตัวเองหลายๆ ภาพ และมีเพียงร่างเดียวที่เป็นตัวจริงของเฉินผิง

แม้ว่าเฟิงอู๋เหินจะดูไม่ออกว่าร่างไหนเป็นร่างจริง เขาก็เลยทำลายร่างเงาทุกร่าง เพื่อให้แน่ใจว่าเฉินผิงตัวจริงจะถูกสังหารเช่นกัน

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงยินดียิ่งเมื่อเฉินผิงทุกร่างถูกลำแสงจากดาบของเขาแทงทะลุ

ถึงกระนั้น ทันทีที่รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา เขาก็ตระหนักว่าร่างของเฉินผิงทุกร่างสลายไปทันทีหลังจากโดนแทง

มีเฉินผิงอยู่สี่ร่างจากสี่ทิศทาง แต่ทุกร่างหายไปทันทีหลังการโจมตีของฟิงอู๋เหินสัมผัสกับร่างกาย