ตอนที่ 2377 โดนหลอก

“เป็นยังไงบ้าง เหลิ่งอู๋เต้า?”

ถงไห่หยางเดินไปหาชายคนนั้นด้วยท่าทางกังวล

กระนั้นเขาไม่ได้เหลียวมองอีกฝ่ายแม้แต่น้อยระหว่างที่กำลังหนี

"ผมไม่เป็นไร" เหลิ่งอู๋เต้าส่ายหัวอย่างเซ็งๆ

โอกาสแก้แค้นของเขาเกือบจะเป็นศูนย์แล้วในตอนนี้ เนื่องจากเฉินผิงมีผู้จำแลงคอยปกป้องเขา

“ในเมื่อคุณไม่เป็นไร ผมคิดว่าคุณน่าจะเปลี่ยน...”

ถงไห่หยางชี้ไปที่กางเกงของเหลิ่งอู๋เต้า

ในที่สุดฝ่ายหลังก็รู้สึกได้ถึงคราบอุ่นๆ เปียกชื้นบริเวณเป้ากางเกงของเขา

เขารู้สึกกระอักกระอ่วนพร้อมรีบหาที่เปลี่ยนเสื้อผ้า

“บ้าชะมัด! ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าตาแก่นั่นจะเป็นผู้จำแลงจริงๆ แถมเขายังปกป้องเฉินผิงอีกต่างหาก! เฉินผิงมันเป็นใครกันแน่?” เหลิ่งอู๋เต้าสบถ

“ผมก็สับสนเหมือนกัน ผู้จำแลงนี่มันมีตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? แต่ถึงอย่างนั้น ทั้งที่ปีศาจเฒ่าเป็นดั่งเครื่องจักรสังหาร แต่เขากลับปล่อยเราไปแทนที่จะโจมตีเรา พิลึกจริง” ถงไห่หยางตั้งข้อสังเกต

“พวกคุณคิดว่าตาแก่นั่นแค่เล่นละครเหรอ?” เป้ายู่คุนเสริม “เขาสามารถฆ่าพวกเราให้เกลี้ยงได้ด้วยการสะบัดมือเพียงครั้งเดียว แต่เขาก็ไม่ทำ”

ตอนนั้นเองเหยาชิงก็เดินเข้ามา “เป็นไปได้สูง ผมรู้ว่าราชายุทธ์ระดับแปดสามารถแปลงร่างเป็นผู้จำแลงได้ด้วยการใช้พลังลมปราณ แต่เขาจะดูเหมือนกับผู้จำแลงเท่านั้น เขาจะไม่มีพลังแบบเดียวกัน”

เหลิ่งอู๋เต้าและถงไห่หยางจ้องมองเขาอย่างเย็นชาและไม่พูดอะไร แต่เป้ายู่คุนก็พูดขึ้น “คุณพูดอย่างกับว่าคุณไม่ใช่คนแรกที่วิ่งหนีออกมา เหยาชิง”

“เรื่องนี้ผมก็ไม่ต่างจากพวกคุณนักหรอก ดังนั้นถือว่าหายกัน” เหยาชิงตอกกลับ “ผมไม่คิดว่าตาแก่นั่นจะเป็นผู้จำแลง เขาคงแค่ขู่ให้เรากลัว”

ทุกคนเงียบ และต่อมาถงไห่หยางก็พูดต่อว่า “เหยาชิงอาจจะพูดถูกก็ได้ ผมก็คิดว่ามันแปลกเกินไป ปีศาจเฒ่านั่นแค่เล่นละครตบตาเพื่อให้เราหนี”