ตอนที่ 2387 การค้นหา

ภายในหุบเหวลึกของหุบเขา ร่างของเฉินผิงค่อยๆ ร่วงหล่นลงมา เขาสัมผัสได้ถึงเจตจำนงสังหารที่รุนแรงและเข้มข้นรอบตัวเขา และสติของเขาก็เริ่มเลือนราง

เขาเกิดความรู้สึกคลุมเครือว่ามีบางอย่างกำลังผ่านตัวเขาไป ดูเหมือนว่าจะเป็นภูตผี แต่ในขณะเดียวกันก็ดูเหมือนจะไม่ใช่พวกมัน

ถ้าเป็นภูตผี ทำไมพวกมันถึงไม่โจมตีฉันล่ะ?

ก่อนที่เขาจะรู้ตัว เขาก็หมดสติไป

แม้ว่าร่างกายของเขาจะยังร่วงลงมาไม่หยุด แต่ดูเหมือนว่าจะมีบางอย่างพยุงเขาไว้ ในขณะที่ร่างของเขาหล่นลงมาช้ากว่าเดิมมาก

ในที่สุดร่างของเขาก็ตกลงบนแท่นทรงกลม ทันทีที่เขาถึงพื้น ภูตผีจำนวนมากก็รุมรอบตัวเขา แต่หลังจากมองดูเขาเพียงแวบเดียว พวกมันก็ไม่ได้โจมตีและคลานออกไปจากหุบเหวลึก

เขานอนอยู่ที่นั่นเงียบๆ แม้ว่าภูตผีจำนวนมากจะผ่านตัวเขาไป แต่ก็ไม่มีตัวไหนพยายามทำร้ายเขา

หลังจากเวลาผ่านไปนานโข เฉินผิงก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น นอกจากความมืดมิดที่อยู่รอบตัวเขาแล้ว เขายังพบกับฝูงภูตผีจำนวนมาก

เหล่าภูตผีในหุบเหวเปล่งแสงสีขาวจางๆ และพวกมันลอยขึ้นไปเรื่อยๆ ทีละตัว

เฉินผิงตื่นตระหนกเมื่อเห็นภูตผีจำนวนมาก เขากำกระบี่พิฆาตมังกรไว้แน่นและมองไปรอบ ๆ อย่างระแวดระวัง

อย่างไรก็ตาม ครู่ต่อมาเขาก็ตระหนักว่าภูตผีเหล่านั้นดูเหมือนจะไม่เห็นเขา ไม่มีตัวไหนมีทีท่าว่าจะโจมตีเขาเลย!

เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นก็เริ่มสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัว

แม้ว่าเขาจะมองเห็นได้ไม่ชัดเจนนักเพราะความมืด แต่เขาก็เห็นแท่นทรงกลมที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าตัวเองได้อย่างชัดเจน

เขาเดินวนรอบมันหนึ่งครั้ง และพบว่าเส้นผ่านศูนย์กลางของมันยาวถึงหนึ่งร้อยเมตร มันใหญ่มาก อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าจะมีพื้นที่ว่างที่ใต้แท่น และทั้งแท่นกำลังลอยอยู่กลางอากาศ

“ที่นี่มันอะไรกัน” เขาพึมพำ ฉันจำได้ว่ากระโดดลงไปใน หุบ เหวใต้แท่นบูชา แต่ฉันไม่ นึก ว่ามันจะ กว้าง ใหญ่ขนาดนี้!

เขาอยากใช้ปราณสัมผัสของเขาตรวจสอบพื้นที่ แต่พอทำแบบนั้นได้ไม่นาน เขาก็ตระหนักว่าพลังวิญญาณในจุดชีพจรตันเถียนของเขามันหมดไปแล้ว