ตอนที่ 2442 ค่ายกลคุมขังเซียน

จารชนผ้าคลุมม่วงหกคนล้อมรอบเฉินผิง

เฉินผิงขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาถามจารชนผ้าคลุมม่วงทั้งหกว่า “พวกแกล้วนแต่เป็นผู้บำเพ็ญเพียรของแปดมหาอาณาจักรลับทั้งนั้น ไม่คิดเหรอว่าที่ทำอยู่นี่มันน่าละอาย?”

อวี๋เชียนก้าวไปข้างหน้าและพูดกับเฉินผิงว่า “พอได้แล้ว เฉินผิง อยู่เฉยๆ ซะแล้วแกจะได้ไม่เจ็บตัว ที่เราต้องการคือการทำพิธีฟื้นฟูพลังวิญญาณ เราไม่ได้อยากทำร้ายใคร แม้ว่าแปดมหาอาณาจักรลับจะอุดมไปด้วยพลังวิญญาณ แต่ก็ยังมีข้อจำกัดอยู่ นอกจากนี้ ยิ่งเวลาผ่านไปการล่มสลายของแปดมหาอาณาจักรลับยิ่งใกล้เข้ามาเรื่อยๆ แล้วคนอย่างพวกเราจะไปอยู่ที่ไหนเมื่อถึงวันนั้น?”

“ไม่มีใครหยุดฉันได้ถ้าฉันอยากจะไป เว้นแต่แกจะฆ่าฉันซะ” เฉินผิงขู่

“อย่าบีบให้เราต้องโจมตีแกเลย” อวี๋เชียนเตือน สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม

“ก็เอาเลยสิ ฉันต้องไปจากที่นี่แล้ว”

ทันทีที่คำพูดเหล่านั้นหลุดออกจากปากของเฉินผิง รัศมีภายในร่างกายของเขาก็เริ่มกระพริบเป็นจังหวะ

เมื่อเห็นเช่นนั้น อวี๋เชียนก็ใช้มือของเขาส่งสัญญาณและประกาศว่า “บุก! อย่าปล่อยให้เขาออกไปได้!”

เมื่อได้เห็นความสามารถของเฉินผิงก่อนหน้านี้ จารชนผ้าคลุมม่วงทั้งหกจึงตัดสินใจโจมตีพร้อมกัน

ลำแสงหลายสายพุ่งออกมาจากมือของจารชนผ้าคลุมม่วง เมื่อลำแสงรวมตัวกันในอากาศก็ก่อตัวเป็นลำแสงอันทรงพลังเส้นเดียวที่พุ่งเข้าหาเฉินผิง

เมื่อเผชิญกับลำแสงขนาดใหญ่นั้น เฉินผิงก็ไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เพราะเขารู้ว่าจารชนผ้าคลุมม่วงไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าเขา แต่ต้องการกักตัวเขาไว้เท่านั้น

เมื่อลำแสงส่องมาที่เขา มันก็กลายเป็นกำแพงโปร่งใสรอบตัวเฉินผิงทันที มันห่อหุ้มเขาไว้ข้างใน

“คิดว่าวงแหวนอาคมพรรค์นี้จะขังฉันไว้ได้เหรอ?” เฉินผิงเย้ยหยันด้วยความเหยียดหยาม พร้อมกำหมัดแน่น

“หมัดเซิ่งกวง!” เขาร้องออกมา