ตอนที่ 2446 สำนักหลอมเซียน

"เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?" เฉินผิงถามอย่างระมัดระวัง

อย่างไรก็ตาม นักบวชชราก็ไม่สนใจเขาและยังคงร้องไห้ต่อไป ซึ่งทำให้เฉินผิงถึงกับพูดไม่ออก

ด้วยเหตุนี้เฉินผิงและหูหม่าซือจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเฝ้าดูนักบวชชราร้องไห้นานกว่าสิบนาทีก่อนที่เขาจะหยุดร้องได้ในที่สุด

“นี่—” เฉินผิงกำลังจะถามว่าเกิดอะไรขึ้น นักบวชชราก็พูดตัดบทเขา

“สำนักผลาญอัคคีที่ฉันพูดถึงนั้นอยู่ในอาณาจักรนิรันดร์ และนั่นคือเหตุผลที่คุณไม่เคยได้ยินชื่อของมัน ไม่อยากเชื่อเลย เพียงพริบตาเดียวฉันออกจากอาณาจักรนิรันดร์มาสิบกว่าปีแล้ว...” เสียงของนักบวชชราเจือไปด้วยความเศร้า

คำพูดของเขาทำให้เฉินผิงและหูหม่าซืองุนงง

“คือคุณ... คุณมาจากอาณาจักรนิรันดร์อย่างนั้นเหรอ?” ใบหน้าของเฉินผิงเต็มไปด้วยความรู้สึกไม่เชื่อ เขาพยายามทำความเข้าใจความคิดของคนจากอาณาจักรนิรันดร์ที่ลงมาอาศัยอยู่ที่โลกมนุษย์

นักบวชชราพยักหน้าอย่างจริงจัง “ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ฉันเชื่อมาตลอดว่าตัวเองอยู่ในอาณาจักรนิรันดร์ แต่ฉันจำได้เพียงรางๆ ว่าฉันเคยออกจากที่นั่นเมื่อหลายปีก่อน”

“คุณไม่ได้ถูกกฎแห่งธรรมชาติปิดกั้นตอนออกจากอาณานิรันดร์มาโลกมนุษย์อย่างนั้นเหรอครับ?”

เฉินผิงอยากรู้ว่านักบวชชราผู้นี้จะเป็นเหมือนเขาหรือไม่ ที่ไม่ได้รับผลกระทบจากกฎของธรรมชาติ

“แน่นอน ฉันได้รับผลกระทบจากกฎของธรรมชาติ แต่เพื่อความอยู่รอด ฉันจึงไม่มีทางเลือก กว่าสิบปีที่ผ่านมาความแข็งแกร่งของฉันถดถอยลงไปมากภายใต้การปิดกั้นของกฎแห่งธรรมชาติ แต่วิชาในการปรับแต่งอาวุธของฉันไม่ได้รับผลกระทบอะไรหรอก ดังนั้นการซ่อมอาวุธสักชิ้นจึงเป็นเรื่องง่ายสำหรับฉัน” นักบวชชราอธิบายด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่ง

“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? อะไรที่ทำให้คุณต้องออกจากอาณาจักรนิรันดร์และยอมอดทนต่อการปิดกั้นของกฎแห่งธรรมชาติเพื่อมายังโลกมนุษย์ด้วยล่ะครับ?” เฉินผิงกระตือรือร้นที่จะค้นหาว่าทำไมนักบวชชราจึงต้องออกจากอาณาจักรนิรันดร์

ท้ายที่สุดแล้ว สำหรับผู้ฝึกบำเพ็ญฌานในโลกมนุษย์ อาณาจักรนิรันดร์นั้นเปรียบได้กับสรวงสวรรค์อย่างแท้จริง!

นักบวชชราถอนหายใจและตอบว่า “เรื่องมันยาว...”