ตอนที่ 2452 ยังคงต้องการจะไป

หลังจากเดินทางได้ระยะหนึ่ง หญิงสาวก็ชี้ไปยังจุดที่ไม่ไกลจากพวกเขามากนัก “หมู่บ้านหินอยู่ข้างหน้า ขอบคุณที่ช่วยชีวิตฉัน ฉันกลับเองได้”

ขณะที่เธอพูด เธอคว้าสัตว์ร้ายจากหูหม่าซือและเดินไปที่หมู่บ้านของเธอ

หูหม่าซือตกตะลึง เขามองไปที่หญิงสาวด้วยความสับสน “ช่างเป็นผู้หญิงที่ไม่มีความสุภาพเอาซะเลย เราช่วยชีวิตและพาเธอกลับบ้าน แต่เธอกลับไม่ชวนเราไปดื่มที่บ้านเลยหรือไง?”

เฉินผิงเองก็ค่อนข้างงุนงงเช่นกันเธอดูไม่มีมารยาทเลย แล้วทำไมเธอไม่เสนอให้เราไปเยี่ยมหมู่บ้านของเธอล่ะ?

ปรมาจารย์ค้อนเหล็กสังเกตเห็นความสับสนของทั้งคู่และชี้แจงว่า “มนุษย์ในอาณาจักรนิรันดร์ต่างระมัดระวังซึ่งกันและกัน หมู่บ้านเล็กๆ ของเธอคงไม่อนุญาตให้คนแปลกหน้าเข้าไป”

เฉินผิงได้แต่รู้สึกประหลาดใจทำไมผู้คนในอาณาจักรนิรันดร์แห่งนี้ถึงได้ระมัดระวังตัวซึ่งกันและกัน? ถึงกระนั้น เนื่องจากหญิงสาวไม่ได้เชิญเราเข้าไป คงเป็นการเสียมารยาทหากเรายังฝืนตามเธอไปที่บ้านของเธอ และอาจทำให้เกิดความเข้าใจผิดโดยไม่จำเป็น ตอนนี้เธอกลับบ้านอย่างปลอดภัยแล้ว ก็ถึงเวลาที่เราจะออกเดินทางสู่ยอดเขากระทิงมรกต—

ขณะที่ทั้งสามคนกำลังจะจากไป พวกเขาถูกล้อมรอบด้วยชายรูปร่างกำยำในชุดหนังและอาวุธครบมือ

เมื่อเฉินผิงกวาดสายตามองคนเหล่านั้น เขาตระหนักได้ทันทีว่าไม่มีใครแข็งแกร่งกว่าเขา อันที่จริงพวกเขามีพลังพอๆ กับหญิงสาวเท่านั้น

ความเป็นปรปักษ์ในสายตาของพวกเขาทำให้เฉินผิงสับสน เพราะเขาแน่ใจว่าเขาไม่ได้ล่วงเกินใครในอาณาจักรนิรันดร์แห่งนี้ ทำไมพวกเขาถึงได้ปฏิบัติกับเราราวกับว่าเราเป็นศัตรู ?

“พวกคุณเป็นใคร? ทำไมคุณถึงมาที่หมู่บ้านหิน” ชายหนุ่มถือดาบยักษ์ซักถามอย่างโหดเหี้ยม

“เราแค่พาหญิงสาวกลับไปที่บ้านของเธอเท่านั้น เธออาศัยอยู่ที่หมู่บ้านหิน ซึ่งนั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเราถึงมาที่นี่” เฉินผิงอธิบาย

“คุณพาคนจากหมู่บ้านหินกลับบ้านอย่างนั้นเหรอ?” ชายหนุ่มขมวดคิ้ว

“อย่าฟังเรื่องไร้สาระของเขานะ อาหลี่! ฉันพนันได้เลยว่าพวกเขาเป็นสายลับจากหมู่บ้านต้าชิง พวกเขามาที่นี่เพื่อแอบสืบสถานการณ์ของหมู่บ้านหิน! จับพวกมันก่อนเถอะ” ชายร่างท้วมเสนอขึ้น

ชายหนุ่มมองดูคนทั้งสามอย่างพินิจพิเคราะห์ก่อนจะโบกมือ “ล้อมพวกมันไว้ก่อน”