ตอนที่ 2516 โจร

การต่อสู้น่าจะไม่ต่างอะไรผู้ใหญ่ตีกับเด็ก

เฉินผิงพบว่าแม้แต่อาหลี่ที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่บ้านหินก็เป็นแค่ผู้บำเพ็ญเพียรที่เพิ่งจะเลื่อนขึ้นสู่ระดับผู้จำแลง อันเป็นระดับที่อย่างมากที่สุดก็เทียบเท่าได้กับระดับขุนพลยุทธ์ในระดับการฝึกวรยุทธ์ของโลกมนุษย์

แม้ว่าเฉินผิงจะได้พลังกลับคืนมาเพียงน้อยนิด แต่เขาก็สามารถเอาชนะระดับขุนพลยุทธ์ได้อย่างง่ายดาย

“คุณช่วยพวกเขาได้จริงๆ งั้นเหรอ?” เหล่าซุนจ่างมองเฉินผิง

“อดีตหัวหน้าหมู่บ้าน หยุ่นเอ๋อร์เป็นผู้มีพระคุณของผมและตอนที่เธอขอให้ผมอยู่ในหมู่บ้านหิน ชาวบ้านคนอื่นๆ ก็ไม่ได้สร้างความลำบากใจให้เธอหรือไล่ผมไป เพราะฉะนั้นหมู่บ้านหินจึงมีบุญคุณกับผมแล้วผมจะหลอกคุณได้ยังไงกัน?” เฉินผิงเอ่ยด้วยความจริงใจอย่างถึงที่สุด

เหล่าซุนจ่างมองเฉินผิงอยู่เช่นนั้นแล้วชะงักงันไปสักครู่ก่อนจะผงกศีรษะ “ดี ในเมื่อเป็นแบบนั้น งั้นก็ให้จู้จือพาคุณไป แต่ถ้าหากคุณพบเจออันตรายอะไรเข้าต้องรีบกลับมาทันทีเลยนะ!”

“ผมเข้าใจแล้วครับ ขอบคุณอดีตหัวหน้าหมู่บ้าน” เฉินผิงแสดงสีหน้าซาบซึ้งใจ

อันที่จริงแล้ว เหล่าซุนจ่างเองก็รู้ว่าต่อให้คนทั้งหมดของหมู่บ้านหินติดสอยห้อยตามไปด้วย ก็รังแต่จะทำให้บาดเจ็บล้มตายมากขึ้น ถึงตอนนั้นบางทีหมู่บ้านหินอาจจะถูกทำลายล้างก็เป็นได้

ในเมื่อเฉินผิงมั่นใจมากเสียขนาดนั้น เหล่าซุนจ่างจึงตัดสินในให้เขาได้ลองดูสักตั้ง

“จู้จือ พวกเราอย่ามัวแต่เสียเวลาอยู่เลย รีบไปกันเถอะ” เฉินผิงเร่งเด็กชาย

จู้จือเหลือบไปมองเหล่าซุนจ่างแล้วเห็นฝ่ายหลังโบกมือให้พลางกล่าวว่า “ไปเถอะ ระวังตัวกันด้วยล่ะ”

เด็กชายพยักหน้ารับรู้ จากนั้นเขาก็พาเฉินผิงออกจากห้องไป

เมื่อจู้จือแวะมาที่บ้านของตนเอง เขาก็เข้าไปในห้องแล้วหยิบมีดยาวที่สูงพอๆ กับตัวเขาพร้อมคันธนูกับลูกธนูออกมา