ตอนที่ 2526 ตื้นตันใจ

หยุ่นเอ๋อร์ผงกศีรษะแล้วเธอก็ผุดรอยยิ้มจางๆ

“พี่เฉินผิง ทำไมพี่ไม่ให้ผมไปเก็บสมุนไพรกับพี่ด้วยล่ะ? ผมคุ้นเคยกับพื้นที่แถวนี้มากเลยนะ”

จู้จืออยากจะตามเฉินผิงไปเก็บสมุนไพรด้วย

อันที่จริงแล้ว เขามีแผนการอีกอย่างหนึ่งอยู่ในใจซึ่งก็คือเรียนรู้ทักษะบางอย่างจากเฉินผิง ถ้าหากเขาได้เรียนรู้ทักษะการกลั่นยาจนกลายมาเป็นนักกลั่นยา เช่นนั้นก็ดีน่ะสิ

เฉินผิงเข้าใจเจตนาของจู้จือ แต่เขากลับพูดว่า “จู้จือ เอาไว้คราวหน้านายค่อยมาเก็บสมุนไพรกับฉันเถอะ อาหลี่กับคนอื่นๆ บาดเจ็บอยู่ ฉะนั้นตอนนี้นายควรจะกลับหมู่บ้านไปคอยดูแลพวกเขานะ”

“เฉินผิง ได้โปรดให้จู้จือไปกับคุณด้วยเถอะ พวกเราออกนอกอาณาเขตของหมาป่าอสูรแล้วก็ไม่น่าจะมีอันตรายใดๆ อีก พวกเรากลับเองได้” อาหลี่เองก็ปรารถนาให้จู้จือเรียนรู้จากเฉินผิงให้มากขึ้น

อย่างไรเสียเฉินผิงก็เป็นคนนอกที่สามารถไปจากหมู่บ้านหินได้ทุกเมื่อ ถ้าหากจู้จือกลายเป็นนักกลั่นยา เขาก็จะเป็นหน้าเป็นตาให้หมู่บ้านได้

เมื่อได้ยินคำพูดของอาหลี่ เฉินผิงก็ตอบตกลงแล้วออกไปเก็บสมุนไพรบางอย่างกับจู้จือ

เนื่องจากพลังวิญญาณของอาณาจักรนิรันดร์มีอยู่มากมายมหาศาลจึงทำให้มีพฤกษาวิญญาณนับไม่ถ้วนในหุบเขา พฤกษาเหล่านั้นน่าจะเป็นสมบัติที่ประเมินค่าไม่ได้ในโลกมนุษย์เลยเชียวล่ะ แต่ในอาณาจักรนิรันดร์ พวกมันกลับไม่ต่างอะไรจากหญ้ารกชัฏที่ถูกทิ้งไว้โดยไม่มีใครมาเก็บเกี่ยว

ต่อให้ยามนี้จะฟื้นพลังวิญญาณของโลกมนุษย์ขึ้นมาได้แล้ว พฤกษาวิญญาณพวกนั้นก็ไม่สามารถเจริญเติบโตเต็มที่ได้ภายในชั่วเวลาอันสั้น พฤกษาวิญญาณบางต้นต้องใช้เวลาเป็นสิบเป็นร้อยปีกว่าจะเติบโตขึ้นมา

“จู้จือ นายเห็นเจ้าสิ่งนี้หรือเปล่า? ใบสีเขียวอ่อนรูปทรงเรียวรีเช่นนี้มีชื่อเรียกว่า...” ขณะที่เฉินผิงเก็บสมุนไพรก็อธิบายให้จู้จือฟังไปด้วย

เขาเพียงแค่สอนความรู้พื้นฐานบางอย่างในการเป็นนักกลั่นยาให้แก่ฝ่ายหลัง

อย่างไรเสียถ้าหากไม่สามารถจำแนกความแตกต่างระหว่างสมุนไพรได้ ก็ย่อมไม่มีทางที่คนผู้หนึ่งจะมีคุณสมบัติเป็นนักกลั่นยา

จู้จือเป็นนักเรียนที่ตั้งใจ เขาจดจำทุกอย่างที่เฉินผิงสอนได้หลังจากอธิบายให้ฟังเพียงครั้งเดียว จากนั้นเขาก็เริ่มช่วยเฉินผิงเก็บสมุนไพร