ตอนที่ 2538 ความโกลาหล

ขณะที่คนของหนิงชั่นคอยคุ้มกันอย่างเคร่งเครียด อู๋เฟยอวี่ก็คอยจับสังเกตหนิงชั่น

ทันใดนั้นพวกหมาป่าอสูรกว่าร้อยตนก็โผล่พรวดออกมาจากป่าแล้วล้อมพวกเขาไว้

เมื่อผู้คนเห็นพวกหมาป่าก็หน้าตาไร้สีเลือด

ต่อให้พวกเขาจะโรยผงกันหมาป่าเอาไว้บนตัว แต่ยามที่อู๋เฟยอวี่เห็นท่าทางของพวกหมาป่าอสูรกว่าร้อยตนก็รู้สึกกังวลใจพอๆ กัน

“ศิษย์พี่ใหญ่ พะ พวกเรา...” จางเปียวพูดตะกุกตะกัก

“ใจเย็นๆ พวกเรามีผงกันหมาป่าอยู่นะ ถ้าหากพวกหมาป่าจู่โจมเข้ามา พวกเราก็แค่วิ่งหนีพวกมันเสียก็สิ้นเรื่อง ตราบใดที่มีผงกันหมาป่า พวกเราไม่เป็นอะไรหรอกน่า” อู๋เฟยอวี่กล่าวกับจางเปียวและคนอื่นๆ

เฉินผิงและคนอื่นๆ ยังมีประโยชน์ในการค้นหาหญ้ากระเรียนเซียน ดังนั้นอู๋เฟยอวี่จะไม่ยอมให้พวกเขาตายเร็วนักหรอก

เหตุผลที่อู๋เฟยอวี่สั่งให้จางเปียวไปเกณฑ์ผู้คนมากมายขนาดนั้นเพื่อร่วมเดินทางไปเก็บสมุนไพรไม่ใช่เพราะเขาอยากให้ปกป้องกันและกัน แต่เป็นเพราะเขาอยากใช้พวกมันมาจัดการกับอสูรกระหายเลือดต่างหากเล่า

อู๋เฟยอวี่รู้มานานแล้วว่าอสูรวิญญาณที่คอยพิทักษ์รักษาหญ้ากระเรียนเซียนคืออสูรกระหายเลือด และเขาก็มีวิธีรับมือกับมันแล้ว

หนิงชั่นเห็นพวกหมาป่าอสูรจับจ้องมาที่พวกตน เขาก็เริ่มตัวสั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุมได้

“บุก!”

ก่อนที่พวกหมาป่าอสูรจะเริ่มจู่โจมใส่ หนิงชั่นก็พาคนของตัวเองวิ่งไปหากลุ่มของเฉินผิง

หนิงชั่นรู้ว่าพวกเขาไม่มีทางที่จะรอดพ้นการจู่โจมจากหมาป่าอสูรพวกนั้น

อู๋เฟยอวี่ไม่คิดว่าหนิงชั่นจะพาคนของตัวเองเข้ามาหากลุ่มของตน ดังนั้นเขาจึงรีบกระโจนตัวไปยืนขวางอยู่ตรงหน้าหนิงชั่น

ถ้าไม่ใช่เพราะกลุ่มของเฉินผิงยังมีประโยชน์อยู่ล่ะก็ อู๋เฟยอวี่คงไม่คิดจะช่วยพวกเขาหรอก

“แกเจตนาล่อพวกเราเข้ามาในฝูงหมาป่า ฉันหวังว่าแกคงไม่คิดว่าตัวเองจะสามารถหลีกเลี่ยงการจู่โจมของพวกหมาป่าอสูรไปได้เพียงเพราะพวกแกโรยผงชนิดหนึ่งที่ทำให้พวกมันถอยห่างออกเท่านั้นหรอกมั้ง ฉันจะเกาะติดแกหนึบเลยเชียวล่ะแล้วมาดูกันซิว่าหมาป่าอสูรจะยังจู่โจมใส่พวกเราอยู่หรือเปล่า!”