ตอนที่ 254 เลี้ยงข้าว

เฉินผิงโทรศัพท์หาหลินเทียนหู่ ให้เขามารับตัวเองจะได้เอาเสี่ยวหวนตันที่หลอมไว้ให้เขาไปด้วย จากนั้นก็ไปจองโต๊ะสักโต๊ะในภัตตาคารเถียนหยวน

ไม่นานหลินเทียนหู่ก็มาถึง มารับฉินผิงไปที่ภัตตาคารเถียนหยวน เมื่อถึงห้องทำงานของหลินเทียนหู่ เฉินผิงก็มอบเสี่ยวหวนตันทั้งหมดยี่สิบเม็ดให้เขา

“ในนี่มีอยู่ทั้งหมดยี่สิบเม็ด ราคาที่คุณซื้อวัตถุดิบยาคือราคาต้นทุนของยา แล้วจะขายออกไปเท่าไร ขายยังไง เรื่องนี้ผมไม่สน คุณเป็นคนจัดการก็แล้วกัน ถ้าหากผลตอบรับออกมาดี พวกเราค่อยหลอมยาเพิ่ม”

เฉินผิงเอ่ยพูดกับหลินเทียนหู่

“เข้าใจแล้ว” หลินเทียนหู่รับเสี่ยงหวนตันมาพร้อมกับเอ่ยพูด “ท่านประมุข ผมได้จัดเตรียมห้องโถงจักรพรรดิที่ดีที่สุดของที่นี่ให้ท่านแล้ว จะต้องเป็นหน้าเป็นตาให้ท่านได้แน่นอน”

เฉินผิงได้ยินดังนั้น รีบส่ายหัวพร้อมเอ่ยพูดทันที “ไม่ต้องดีมากขนาดนั้น เป็นห้องชุดแยกเดียวธรรมดาทั่วไปก็พอแล้ว ต่อไปอะไรควรประหยัดก็ประหยัดอะไรควรจ่ายควรจ่าย ยังมีเรื่องที่ต้องใช้เงินอีกเยอะ”

“ได้ๆ ๆ” หลินเทียนหู่พยักหน้ารัวๆ

สำหรับเฉินผิงแล้วไม่ได้มีความรู้สึกดีๆอะไรกับพวกครอบครัวอารองอยู่แล้ว ถึงกับพูดได้เลยว่ามีความรังเกียจอยู่เล็กน้อย

เมื่อก่อนครอบครัวของเฉินผิงอาศัยอยู่ในชนบท ต่อมาเมื่อตำแหน่งหน้าที่ของเฉินเป่ากั๋วค่อยๆ เลื่อนขั้นขึ้น ครอบครัวของเฉินผิงทั้งหมดก็ย้ายจากชนบทเข้ามาในเมือง ตั้งแต่ตอนนั้นมา ครอบครัวของอารองเกิดเรื่องอะไรจะมาหาเฉินเป่ากั๋วในเมือง

ต่อมาด้วยความช่วยเหลือของเฉินเป่ากั่ว ก็พาครอบครัวอารองของเฉินผิงมาอยู่ในเมืองด้วยกัน ถึงขนาดช่วยหางานให้อาสะใภ้รองของเฉินผิงทำอีกด้วย จนกระทั่งหน้าที่การงานของอารองของเฉินผิงได้เลื่อนตำแหน่งขึ้น ก็เริ่มดูถูกเหยียดหยามครอบครัวของเฉินผิง

หลังจากเฉินผิงติดคุก หน้าที่การงานของเฉินเป่ากั๋วก็ถูกปลดออก ครอบครัวของอารองก็ยิ่งดูถูกครอบครัวของพวกเขายิ่งขึ้นไปอีก ไม่มีเลยสักครั้งเดียวที่จะแวะมาหา ไม่แม้แต่จะสนใจไยดี และไม่มีความรักใคร่อย่างญาติมิตรแม้แต่นิดเดียว

ถังหงอิงครั้งนี้บอกครอบครัวอารองของเฉินผิงไปว่าตัวเองได้พักอาศัยอยู่ที่บ้านหลังใหญ่ ที่จริงแล้วก็แค่อยากจะโชว์ให้เห็นเท่านั้น อย่างน้อยก็ทำให้ครอบครัวของอารองของเฉินผิงได้ทึ่งกับสิ่งที่เห็นเปลี่ยนทัศนคติใหม่เลิกดูถูกเสียที

ช่วงตอนกลางวัน พ่อแม่ของเฉินผิงและครอบครัวอารองก็มาถึงกับพร้อมหน้าพร้อมตา

ตอนที่เฉินผิงพาพวกเขาไปยังห้องอาหารชุดที่เหมาแยก อาสะใภ้รองของเฉินผิงก็แบะปากพร้อมพูดขึ้นมาทันใด “อาศัยอยู่บ้านหลังใหญ่ขนาดนั้น แต่กลับพาพวกเรามากินอาหารในห้องชุดแบบนี้เหรอ? ว่าแล้วต้องไม่นับญาติจนๆเป็นญาติ”