ตอนที่ 2567 เสียเปล่า

หูอี้เซียวเย้ยหยัน “ไร้สาระ ยาเม็ดเดียวจะรักษาโรคร้ายแรงได้ยังไง?”

“การที่คุณรักษาไม่สำเร็จชี้ให้เห็นถึงความไร้ฝีมือและความเขลาของตัวคุณเอง”

เฉินผิงไปที่ลานกว้าง และเอาเตาหลอมเสินหนงออกมาจากแหวนเก็บของหลังจากที่พูดอย่างนั้น

หูอี้เซียวชะงักเมื่อเห็นเฉินผิงนำเตาหลอมเสินหนงออกมา ดวงตาของเขาเบิกกว้างอย่างไม่อยากเชื่อในขณะที่เขามองไปยังสิ่งประดิษฐ์นั้น

อย่างไรก็ตาม ยี่เหอและเป่ยฉางเหล่าไม่รู้ว่ามันคืออะไร พวกเขาจึงดูนิ่งเฉยขณะมองดูเขาตั้งเตาหลอม เพราะเฉินผิงนำมันออกมาจากความว่างเปล่า พวกเขาจึงคาดว่าเขาคงมีของวิเศษอย่างแหวนเก็บของในครอบครอง

แม้แต่ในอาณาจักรนิรันดร์ การครอบครองสิ่งประดิษฐ์เช่นนี้นับว่าน่าประทับใจ เนื่องจากที่เก็บของแบบนี้จำต้องอาศัยเวทย์เคลื่อนย้ายมิติ

ท่ามกลางสายตาของผู้คน เฉินผิงเตรียมเตาหลอมเสินหนง จากนั้นก็หยิบหญ้ากระเรียนเซียนออกมากระจุกหนึ่ง

หูอี้เซียวขมวดคิ้วเมื่อเฉินผิงหยิบมันออกมา จากนั้นเขาก็กระโจนเข้าหาเขาโดยไม่บอกไม่กล่าว

ยี่เหอคว้าตัวหูอี้เซียวเพื่อหยุดเขาได้ทันท่วงที

ถ้าคิดจะแตะต้อง เฉินผิง ก็ต้องผ่านฉันไปก่อน

“คุณกำลังทำอะไร คุณหู?” เขาถามพร้อมทำหน้าบึ้ง

“หญ้ากระเรียนเซียน! นายเอามันมาครอบครองได้ยังไง?” หูอี้เซียวร้องโหยหวน

ยี่เหอหันไปหาเฉินผิง แม้เขาจะไม่รู้ว่าเฉินผิงได้หญ้ากระเรียนเซียนมายังไง แต่ยี่ชารู้ เพียงแต่เธอก็ไม่ได้พูดออกมา

“แล้วทำไมผมจะครอบครองหญ้ากระเรียนเซียนไม่ได้ล่ะ? มันเป็นของคุณหรือไง?” เฉินผิงถามเขากลับ

หูอี้เซียวส่ายหัวอย่างไม่เต็มใจ “เปล่า”

“ในเมื่อมันไม่ใช่ของคุณ แล้วคุณจะสนทำไม? ผมเป็นคนถอนมันขึ้นมาจากข้างถนน” เฉินผิงพูดโดยตั้งใจยั่วยุอีกฝ่าย