ตอนที่ 2573 รีบกลับไป

ยี่ชาเหลือบมองหนังสือในมือของเฉินผิง หลังจากนั้นเฉินผิงก็อธิบายว่า “นี่คือหนังสือเกี่ยวกับการกลั่นยาที่ผมเขียนขึ้นให้เผ่าพันธุ์อสูร มันมีวิชาการกลั่นยาและความรู้ทางเภสัชวิทยามากมายที่เผ่าพันธุ์อสูรสามารถใช้ฝึกวิชาได้”

“คุณเป็นคนเขียนงั้นเหรอ?” ยี่ชาหยิบหนังสือขึ้นมาด้วยสีหน้าประหลาดใจ เมื่อเปิดอ่านก็พบว่ามันมีวิชาการกลั่นยาอยู่จริงๆ หนังสือแบบนี้ไม่เคยมีอยู่ในห้องสมุด

เมื่อเธอหันกลับมามองเขา สายตาของเธอเปี่ยมไปด้วยความสนใจและชื่นชม เธอค่อยๆ คืนหนังสือให้เขา

ในขณะเดียวกัน โทสะก็ลุกโชนในดวงตาของหู่ป้าน เมื่อเขาเห็นแววตาของเธอที่มองเฉินผิง

“หนังสือเล่มนี้ไม่ใช่ของห้องสมุด ดังนั้นเขามีสิทธิเอาออกมาได้” ยี่ชากล่าวกับหู่ป้าน

“ในฐานะนายกองผู้พิทักษ์นครแห่งจักรวรรดิอสูร องค์หญิงยี่ชา ข้าไม่มีวันยอม--”

เผียะ!

ก่อนที่หู่ป้านจะพูดจบ ยี่ชาก็เดินเข้าไปตบหน้าเขา

“จำเอาไว้ซะ คำพูดของข้าคือกฎ เจ้ากล้าขัดคำสั่งของข้าได้ยังไง?”

อารมณ์ของเธอพุ่งพล่าน

เมื่อเห็นอย่างนั้น หู่ป้านก็ก้มหน้าลงและไม่พูดอะไรอีก

“ไปกันเถอะ!”

จากนั้นยี่ชาก็จากไปกับเฉินผิง

เมื่อหู่ป้านจ้องไปที่แผ่นหลังของทั้งคู่ที่ไกลออกไป ความอาฆาตพยาบาทในดวงตาของเขาก็ทวีความรุนแรง

“คุณมีอะไรหรือเปล่าถึงได้ตามหาผม องค์หญิงยี่ชา?” เฉินผิงถาม

ถึงยังไงการที่ยี่ชามาที่ห้องสมุดก็คงมาเพื่อพบกับเขาอยู่แล้ว เพราะเธอคงไม่ได้ไปที่นั่นเพื่อตามหาหู่ป้าน

“หลางเฟิงมาหาฉันที่นครแห่งจักรวรรดิอสูร เขาบอกว่าเพื่อนของคุณที่มีแผลเต็มตัวกำลังตามหาคุณอยู่ ดูเหมือนจะบอกว่ามีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นที่หมู่บ้านหิน” ยี่ชาตอบ

ทันทีที่เฉินผิงได้ยินเช่นนั้น เขาก็ยืนนิ่ง เจตจำนงสังหารที่น่าสะพรึงแผ่ออกมาจากตัวเขา

แม้แต่ยี่ชาก็ยังรู้สึกหวาดกลัวกับการเปลี่ยนแปลงกะทันหันของเขา

“เพื่อนคนที่ว่าอยู่ที่ไหน?” เฉินผิงถาม จิตสังหารลอยจากตัวเขา

“หลางเฟิงคอยคุ้มครองเขาอยู่ ดังนั้นเขาจะปลอดภัย ตอนนี้หลางเฟิงกำลังรออยู่ที่ประตูเมือง” ยี่ชา ตอบอย่างกลัวๆ เธอจ้องมองเขาอย่างระแวดระวัง

เมื่อเฉินผิงได้ยินเช่นนั้น เขาก็ยื่นหนังสือในมือให้เธอ “เอาหนังสือเล่มนี้ให้พ่อของคุณ และบอกให้เขาเลือกคนที่มีความสามารถมาฝึกฝน” เขากำชับ