ตอนที่ 2576 ไม่ใช่คู่ต่อสู้

เมื่อฟาดฟันใบไม้จนร่วง จางเปียวก็ตวัดดาบใส่ศีรษะของเฉินผิง

เฉินผิงหันไปด้านข้าง และคมดาบที่แหลมคมก็เลื่อนผ่านหูของเฉินผิงไป

ดาบนั้นคมมากจนเฉินผิงรู้สึกว่าผิวหนังของเขาลุกไหม้

จางเปียวทั้งโกรธและอับอายเพราะเฉินผิงเพิ่งจะหลบหลีกกระบวนท่าทั้งสองของเขา

ที่น่าสังเกตคือจางเปียวมองว่าเฉินผิงเป็นไพร่ชั้นต่ำ เขาจึงคิดว่าฝ่ายหลังคงรับมือเขาไม่ไหว

ถึงกระนั้น ไพร่ชั้นต่ำที่ถึงแม้จะไม่มีอาวุธ แต่ก็ยังหลบการโจมตีของเขาได้สองครั้ง ทำเอาจางเปียวอับอายขายหน้า “ฉันจะฆ่าแก!”

ขณะที่เขาคำราม ดาบของจางเปียวก็สว่างวาบขึ้นและสร้างคลื่นกระแทกออกไปทั่วบริเวณ

เฉินผิงแค่นเสียงเย็นชาเมื่อเห็นว่าจางเปียวโกรธจัด ครู่ต่อมาเฉินผิงก็ใช้ร่างเกราะทองคำ และเกล็ดอันแวววาวก็เข้าปกป้องร่างของเขาอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นว่าเฉินผิงใช้ร่างเกราะทองคำของเขา จางเปียวก็ยิ่งลิงโลด และดาบของเขาก็ส่องสว่างมากยิ่งขึ้น

“พี่เฉินผิง ใช้นี่เป็นอาวุธสิ!”

ทันใดนั้นจู้จือก็ตะโกนขึ้นมาและโยนอาวุธของเขาไปที่เฉินผิง เฉินผิงไม่มีอาวุธ หากยังต้องต่อสู้ต่อไปเขาจะเสียเปรียบ !

เฉินผิงเอื้อมมือไปคว้าอาวุธของจู้จือก่อนที่จะใช้ป้องกันตัวเอง

“ฮึ! แกคิดจริงๆ หรือว่าอาวุธงอกง่อยแบบนั้นจะปกป้องแกได้?” จางเปียวเย้ยหยันและฟาดดาบไปทางเฉินผิง

“ต่อให้ใช้แค่ไม้แท่งเดียวฉันก็เอาชนะแกได้” เฉินผิงหรี่ตาลงและเคลือบอาวุธด้วยพลังมังกร

ดาบที่ดูธรรมดาในตอนแรกกลับส่องแสงเจิดจ้าในวินาทีต่อมา และมันก็พุ่งพล่านไปด้วยพลัง

ฉับ ! ฉับ ! ฉับ !