ตอนที่ 2587 ความดีและความชั่ว

เหล่าโปมองไปรอบๆ อีกครั้ง และเธอก็ต้องอ้าปากค้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นผู้คนที่อยู่รอบๆ ตัวเธอ

“ค-คนเหล่านี้ล้วนเป็นผู้ฝึกฝนวิชามาร! พวกเขาทั้งหมดเป็นปีศาจเหมือนกับฉันอย่างนั้นรึ?” เธออุทานเมื่อได้รู้ว่าผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ล้วนแล้วแต่เป็นผู้ฝึกฝนวิชามารเหมือนกับเธอ

"ถูกต้องแล้ว คนเหล่านี้เป็นผู้ฝึกฝนวิชามารทั้งสิ้น ตอนนี้คุณสามารถอยู่ที่นี่ร่วมกับพวกเขาได้”

ในตอนนี้เหล่าโปยิ่งรู้สึกสับสนเป็นอย่างมาก

หนึ่งในเหล่าผู้ฝึกฝนวิชามารซึ่งยืนอยู่ข้างๆ เหล่าโปพูดขึ้นว่า "เจ้าอาวาสฉีเต้าจางเป็นผู้ช่วยชีวิตของพวกเรา ท่านเป็นคนที่พาพวกเราทุกคนที่เป็นผู้ฝึกฝนวิชามารมาที่นี่ อาณาจักรลับแห่งนี้เป็นของอารามเบญจอดุลย์ เจ้าอาวาสฉีเต้าจางอนุญาตให้พวกเราอยู่ที่นี่ ท่านเป็นคนดีมากๆ เลย ดังนั้นคุณไม่มีเหตุผลที่จะต้องกลัวท่านหรอกนะ ท่านจะไม่ทำร้ายเราอย่างแน่นอน”

เหล่าโปจ้องมองที่ฉีเต้าจาง ความประหลาดใจปรากฏขึ้นไปทั่วใบหน้าของเธอ เธอเคยได้ยินข่าวลือว่าฉีเต้าจางนั้นเกลียดพวกผู้ฝึกฝนวิชามารจนเข้ากระดูกดำมากแค่ไหน และเขาก็คอยตามล่าและจัดการเหล่าผู้ฝึกฝนวิชามารอย่างไร

กลับกลายเป็นว่า ฉีเต้าจางกำลังช่วยชีวิตผู้ฝึกฝนวิชามารเหล่านั้นอยู่

แต่ถึงอย่างไร เหล่าโปก็ไม่อาจเข้าใจได้ว่า เหตุใดเขาจึงต้องการทำเช่นนั้น

ฉีเต้าจางส่งยิ้มให้เหล่าโปราวกับว่าเขาสามารถอ่านใจของเหล่าโปได้ ก่อนที่เขาจะพูดขึ้นว่า “ไม่สำคัญว่าคุณจะมาจากเผ่าพันธุ์มนุษย์ เผ่าพันธุ์ปีศาจ หรือเผ่าพันธุ์อสูร ฉันเชื่อว่าทุกคนล้วนเท่าเทียมกัน แต่ศึกแห่งทวยเทพทำให้เผ่าพันธุ์ปีศาจถูกทุกคนตามล่า ทุกชีวิตควรอยู่ร่วมกันอย่างสันติและไม่ฆ่าฟันกันเอง ฉันต้องการปกป้องความสมดุลและนำความปรองดองมาสู่ทั้งสามเผ่าพันธุ์ นี่คือทั้งหมดที่ฉันพอจะทำได้ด้วยตัวฉันเอง ฉันสงสัยว่าเมื่อไหร่ทั้งสามเผ่าพันธุ์จะสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติสุขจริงๆ เสียที...”

ฉีเต้าจางมองไปยังท้องฟ้าเบื้องบน ท่าทางของเขาทำให้เขายิ่งดูชรากว่าเดิม

ชั่วขณะนั้น เหล่าโปพบว่าตัวเองพูดอะไรไม่ออก เธอได้แต่อึ้งจนไม่กล้าแม้แต่จะกล่าวขอบคุณเขาด้วยซ้ำ