ตอนที่ 261 พูดโกหกไม่เนียน

คำพูดของหลิงเจิ้นชวน ทำให้หลินเทียนหู่และคนอื่นๆ แอบพากันหัวเราะ

ส่วนเฉินเป่าเฉียงก็เขินอาย ถึงแม้จะไม่สุขใจ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าหลิงเจิ้นชวน เขายังไม่กล้าฉี่เลยด้วยซ้ำ!

“ไม่ไม่ไม่...” หลี่เว่ยเจี้ยนรีบโบกมือ พลันลากหลี่เหลยออกมาและกล่าวว่า “คนนี้คือลูกชายของผมครับ ชื่อว่าหลี่เหลย ส่วนเฉินเป่าเฉียงคนนี้คือพ่อตาของเขา!”

ทันใดนั้นหลิงเจิ้นชวนก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น สีหน้าของเขาค่อยๆ อ่อนลงเล็กน้อย แต่เขายังคงกล่าวกับหลี่เว่ยเจี้ยนอย่างเย็นชา “เหล่าหลี่ มีคนมาชนแก้วเคารพเยอะขนาดนี้ นายกลัวว่าข่าวที่ฉันมาทานอาหารที่นี่จะไม่แพร่ออกไปจริงๆ ใช่ไหม”

“นายกเทศมนตรีหลิง ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นนะครับ ผมจะไล่พวกเขาไปทันที!”

หลี่เว่ยเจี้ยนกลัวจนตัวสั่น จากนั้นเขาก็เตะหลี่เหลยอย่างโหดเหี้ยม “ไสหัวไป รีบไสหัวไปซะ ไอ้พวกโง่!”

หลี่เหลยตกใจกลัวมาก เขารีบหันหลังและวิ่งหนีไป ส่วนเฉินเป่าเฉียงและครอบครัวก็ตัวสั่นระริก จากนั้นพวกเขาก็รีบถอยออกไปทันที!

คราวนี้ถือว่าขายหน้ากันทั้งครอบครัว!

“หลี่เหลย นายจัดการยังไงเนี่ย ทำไมนายกเทศมนตรีหลิงไม่รู้สักนิดว่าพวกเราจะมาชนแก้วเคารพ”

หลังจากที่ถอยออกมาแล้ว เฉินจยาเหยาก็ถลึงตาใส่หลี่เหลยด้วยความไม่พอใจพลางกล่าวถาม

“เธอยังมีหน้ามาถามอีก โทษพวกเธอนั่นแหละ ที่อยากตามมากันหมด ตอนแรกนายกเทศมนตรีหลิงแอบมากินข้าวที่นี่ จู่ๆ มีคนพากันไปชนแก้วเคารพมากขนาดนี้ เขาจะไม่โกรธได้ยังไง ไหนเธอบอกมาสิว่าหญิงแม่บ้านอย่างพวกเธอจะตามมาทำอะไร!”

เนื่องจากหลี่เหลยโดนเตะ ในใจของเขาจึงกำลังโกรธ เมื่อเฉินจยาเหยาตะคอกใส่เขา หลี่เหลยจึงไม่มีทางชินกับนิสัยของเธออย่างแน่นอน!

คำพูดนี้ของหลี่เหลย รวมถึงหลี่ชูเจิ้นคนนั้นด้วย มันทำให้สีหน้าของหลี่ชูเจินแดงและขาวซีด

“เอาล่ะ เอาล่ะ หยุดทะเลาะกันได้แล้ว ยังขายหน้าไม่พอหรือไง”

เฉินเป่าเฉียงถลึงตาใส่ทั้งสองคนเพราะทนไม่ไหว “ไปกันเถอะ กลับไปรอสักพัก บางทีอธิบดีหลี่อาจจะพูดแก้หน้ากับนายกเทศมนตรีหลิงก็ได้ พวกเรายังมีโอกาส!”

“ใช่ครับ พ่อของผมต้องหาโอกาสได้แน่ ผมเรากลับกันก่อนเถอะ!”