ตอนที่ 2666 หนีไป

หลังจากนั้นไม่นาน แสงสีทองเจิดจ้าก็พุ่งออกมาจากร่างของเฉินผิง ทำให้ท้องฟ้าที่มืดมิดสว่างไสวด้วยแสงสีทอง

“หนีไป!” เขาตะโกนขณะที่เริ่มโจมตี

ลำแสงจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากกระบี่พิฆาตมังกร มันเข้าปกคลุมกลุ่มคนที่อยู่ข้างหน้าเขา

เมื่อได้ยินเสียงตะโกนของเขา หลิ่วหรูเยี่ยนก็หันหลังกลับและเริ่มวิ่งหนี

“อย่าปล่อยให้นางหนีไปได้! อย่าปล่อยให้รอดไปได้แม้แต่คนเดียว!” เจ่อเยี่ยนคำราม

หากหลิ่วหรูเยี่ยนหลบหนีไปได้ ตัวตนของพวกเขาที่เป็นมารจะถูกเปิดเผย และพวกเขาคงหนีไม่รอดหากเธอกลับมาพร้อมกับกำลังเสริม

สมุนคนหนึ่งของเจ่อเยี่ยนพุ่งเข้าใส่หลิ่วหรูเยี่ยนทันที

“รนหาที่ตาย!”

เฉินผิงที่ถือกระบี่ด้วยมือขวาเหวี่ยงหมัดซ้ายออกไป

“หมัดเซิ่งกวง!” กำปั้นสีทองสว่างไสวบนท้องฟ้าราวกับดวงอาทิตย์ที่เจิดจ้า ขณะที่เงาของหมัดจำนวนมากปิดกั้นทางเอาไว้

สมุนที่ตามหลิ่วหรูเยี่ยนไปพบว่าตัวเองกำลังเผชิญกับหมัดเซิ่งกวงของเฉินผิง เขาโต้กลับด้วยหมัดตามสัญชาตญาณ

ตูม !

เกิดเสียงดังสนั่นเมื่อหมัดของพวกเขาปะทะกัน

หน้าอกสมุนของเจ่อเยี่ยนแตกออกทันทีเป็นหมอกสีเลือด และเขากระเด็นไปก่อนที่จะระเบิดกลางอากาศ

เจ่อเยี่ยนรู้สึกประหลาดใจที่เห็นเช่นนั้น แม้ว่าผู้อาวุโสรองจะเตือนเขาว่าเฉินผิงไม่ได้อ่อนแออย่างที่เห็น แต่เขาไม่คิดเลยว่าเฉินผิงจะแข็งแกร่งขนาดนี้

“ใช้อาวุธ!” เจ่อเยี่ยนสั่ง จากนั้นเปลวเพลิงก็ลุกโชนรอบตัวเขาแล้วก่อตัวเป็นดาบเพลิง

กลุ่มของพวกเขาเข้าใกล้เฉินผิง ฝ่ายหลังใช้กระบี่พิฆาตมังกรเพื่อปัดป้องการโจมตีของเจ่อเยี่ยน

เฉินผิงไม่ได้หวาดกลัวสมุนของเจ่อเยี่ยน เพราะร่างเกราะทองคำนั้นไม่อาจทำลายได้โดยง่าย