ตอนที่ 2677 หายตัวไป

จู่ ๆ เฉินผิงก็สังเกตเห็นว่าน้ำในชลาธารโอสถตรงหน้าเขาเริ่มเปลี่ยนสีอย่างไม่ทันตั้งตัว มันกลายเป็นสีเขียวอ่อน ซึ่งหมายความว่าเขาลงมาถึงอีกชั้นหนึ่งของชลาธารโอสถแล้ว

เขาแช่ตัวอยู่ในชลาธารโอสถสีเขียวอ่อน ไม่ขยับเขยื้อนและไม่ใช้วิชาใดๆ แต่เขากลับรู้สึกได้ว่ามีแรงกดดันนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าหาเขาจากทุกทิศทาง

แรงกดดันนั้นเกิดจากพลังวิญญาณที่หนาแน่นมากเกินไปแพร่เข้าสู่ร่างกายของเขา เฉินผิงเริ่มรู้สึกแน่นหน้าอก และกระดูกของเขาก็เริ่มส่งเสียงปริแตก

พอเห็นอย่างนั้นเขาก็ใช้ร่างเกราะทองคำ และเกล็ดสีทองเป็นชั้นๆ ก็เข้าปกคลุมร่างของเขาจนทั่วตัว จากนั้นเขาก็หลับตาลงและนิ่งอยู่กับที่

พอถึงจุดนั้น เฉินผิงไม่กล้าดำลงไปในชลาธารโอสถลึกกว่านี้ เขาจึงทำได้เพียงค่อยๆ ปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมโดยรอบ

พลังวิญญาณที่ไม่มีที่สิ้นสุดหมุนวนรอบตัวเขา และจุดชีพจรตันเถียนของเขาก็ดูดกลืนพลังวิญญาณที่ไหลเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่องเหมือนหลุมดำ

ในขณะเดียวกัน ที่ผิวน้ำของชลาธารโอสถ หลิ่วหรูเยี่ยนและฟางซูขึ้นฝั่งไปแล้วและกำลังตามหาเฉินผิงอย่างกระวนกระวาย

หลังจากแช่ตัวได้เพียงห้าสิบนาที หลิ่วหรูเยี่ยนก็ไปถึงขั้นผู้สำแดงได้สำเร็จ และกำลังขึ้นสู่ขั้นกึ่งเซียน

ฟางซูฝืนแช่น้ำอยู่นานกว่าครึ่งชั่วโมง แต่สุดท้ายร่างกายของเขาก็ทนไม่ได้อีกต่อไป เขาก็เลยขึ้นฝั่ง

อย่างไรก็ตาม หลังจากทั้งสองขึ้นมาได้เกินกว่าหนึ่งชั่วโมง เฉินผิงก็ยังไม่โผล่มา

“กะ-เกิดอะไรขึ้น? คุณเฉินไปไหนแล้ว?” ฟางซูคิดไม่ตก

เขาค้นหาบริเวณรอบๆ ชลาธารโอสถจนทั่วแล้ว แต่ก็ไม่เห็นเฉินผิงที่ไหนเลย

หลิ่วหรูเยี่ยนก็ไม่สบายใจเช่นกัน ผืนน้ำของชลาธารโอสถไม่ได้กว้างขวาง แล้วคนๆ หนึ่งจะหายไปทั้งอย่างนั้นได้ยังไง?

แม้จะพยายามหาแล้ว หลิ่วหรูเยี่ยนและฟางซูก็ไม่พบร่องรอยของเฉินผิง พวกเขารู้ว่าการอยู่ใกล้ๆ ชลาธารโอสถนานเกินไปอาจทำให้ร่างกายของพวกเขาบอบช้ำจนเกินแก้

ในเมื่อพลังวิญญาณแพร่เข้าสู่ร่างกายของพวกเขาอย่างไม่ลดละ หากความสามารถของพวกเขาไม่ถึงขั้นและไม่สามารถกลั่นพลังวิญญาณได้ทันเวลา มันจะนำมาซึ่งผลร้ายต่อร่างกายของพวกเขา

ในขณะนั้น หลิ่วหรูเยี่ยนและฟางซูต่างก็ถึงขีดจำกัดแล้ว หากพวกเขาอยู่ต่อไป พวกเขากลัวว่าผลกระทบที่ตามมาจะร้ายแรง