ตอนที่ 2716 พี่น้องร่วมสาบาน

“อ๊าก!”

หู่ป้านคำรามเสียงดังลั่นแล้วพุ่งเข้าใส่เฉินผิงอีกครั้งราวกับว่าขาได้คลุ้มคลั่งไปแล้ว

เฉินผิงชักกระบี่พิฆาตมังกรแล้วกดมันเข้ากับลำคอของหู่ป้านทันที

รัศมีพลังเยือกเย็นที่ปลดปล่อยออกมาทำให้หู่ป้านได้สติกลับคืนมา

เมื่อเขาเห็นกระบี่ที่เฉินผิงถืออยู่ สายตากลับฉายแววตื่นตระหนกอยู่บ้าง

“จะ เจ้าคิดจะฆ่าข้างั้นรึ? ข้าขอเตือนเจ้า ข้าคือแม่ทัพใหญ่เชียวนะ ถ้าหากเจ้าฆ่าข้าล่ะก็เจ้าไม่มีทางเดินออกไปจากที่นี่ได้ทั้งๆ ที่ยังมีชีวิตหรอก” หู่ป้านข่มขู่

“ถ้าหากแกไม่ใช่แม่ทัพของนครแห่งจักรวรรดิอสูร หัวของแกคงได้กลิ้งไปอยู่บนพื้นแล้ว ตอนนี้ก็ไสหัวไปให้พ้นหูพ้นตาฉันได้แล้ว” เฉินผิงตะคอกใส่

หู่ป้านมองเฉินผิง เมื่อเขาสัมผัสได้ถึงเจตจำนงสังหารของอีกฝ่ายก็ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันแล้วหันหลังเดินจากไป

หลังจากเดินห่างออกไปได้สักระยะหนึ่ง เขาก็หันกลับมาอีกครั้งแล้วเอ่ยขึ้นด้วยความโกรธแค้น “เจ้ารอก่อนเถอะ เรื่องนี้มันยังไม่จบหรอก!”

เฉินผิงไม่สนใจเขา เมื่อเก็บกระบี่พิฆาตมังกรเข้าฝักแล้ว เขาก็เบนความสนใจมาทางลี่ซิงที่จากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ

แทนที่จะกลับที่พักของตนเอง ลี่ซิงกลับมุ่งหน้าไปที่บ้านของหู่ป้าน

เขารู้ว่าหู่ป้านที่เป็นแม่ทัพใหญ่แห่งนครย่อมรู้สึกแค้นเคืองที่ถูกเฉินผิงหยามเกียรติ

ยิ่งไปกว่านั้น หู่ป้านยังหมายปององค์หญิงยี่ชาอีกด้วย

“บ้าเอ๊ย! มนุษย์ตัวเล็กๆ กล้าดียังไงมาลบหลู่ข้าแบบนั้น? ข้าจะต้องฆ่ามันให้ได้...”

เมื่อกลับมาแล้ว หู่ป้านก็เริ่มทำลายข้าวของเพื่อระบายความหงุดหงิดใจ

เมื่อบ่าวรับใช้ทุกตนของเขาเห็นเข้าก็ได้แต่หวาดกลัวจนตัวสั่น