ตอนที่ 2735 ด้อยกว่าเฉินผิง

แต่พลังโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวดังกล่าวก็ถูกเฉินผิงเหวี่ยงกระบี่สกัดเอาไว้ได้ไม่ยากเลย

ฉีเจียงจวินเต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างถึงที่สุด เขารีบชักมือกลับแล้วหลบหลีกการโจมตี มิฉะนั้นเขาคงได้ถูกพลังโจมตีเมื่อตอนนั้นผ่าเป็นสองท่อนแล้ว

แคล๊ง!

เกิดเสียงปังดังแหวกอากาศขึ้นมาเพราะประกายกระบี่ตกใส่โล่กำบังที่เขาปลดปล่อยออกมา แรงสะท้อนอันมหาศาลทำให้เขาซวนเซถอยหลังไปทันที

ก่อนที่เขาจะทันทรงตัวได้มั่น ก็มีลำแสงอีกสายหนึ่งที่มาจากเฉินผิง

เขารีบโบกมือสร้างโล่กำบังเอาไว้ข้างหน้าเพื่อสกัดการโจมตีของเฉินผิง

อนิจจา ทุกอย่างกลับเปล่าประโยชน์ เขาได้แต่ซวนเซถอยหลังไป ทว่าขณะที่คนผู้นั้นฟาดฟันลำแสงที่สาดส่องมาทางตน พลังโจมตีของเฉินผิงก็ดาหน้าเข้ามาไม่ว่างเว้น

ในที่สุดเขาก็พ่ายแพ้อีกครั้ง เขาล้มลงกับพื้นแล้วกลิ้งออกไปไกล

เมื่อเห็นว่าฉีเจียงจวินพ่ายแพ้โดยสิ้นเชิงแล้ว ในที่สุดเฉินผิงก็เลิกโจมตี คราวนี้เขาใช้ปลายกระบี่เกี่ยวคนผู้นั้นแล้วพูดลากเสียงว่า “ยังไงดีล่ะ? คราวนี้แกประมาทอีกแล้วเหรอ?”

คำถามดังกล่าวทำให้ฉีเจียงจวินหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที ส่วนหลิ่วหรูเยี่ยนและคนอื่นๆ ที่อยู่อีกทางก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

เมื่อเห็นเฉินผิงจัดการกับฉีเจียงจวินได้สบายๆ พวกเขาก็รู้สึกผ่อนคลายแล้วเฝ้ามองดูการเผชิญหน้ากันด้วยความสนใจยิ่ง

ในทางตรงกันข้าม เมื่อหูอี้เซียวกับเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรอสูรจารนครหมิงลี่เห็นเจียงจวินกลิ้งกลับมาหาพวกตนราวกับหมุดโบว์ลิ่งอีกครั้งดังเช่นเคย พวกเขาก็มีสีหน้าเคร่งขรึม

ฉีเจียงจวินค่อยๆ พยายามลุกขึ้น สีหน้าที่เต็มไปด้วยความอับอายเลือนหายไปเพียงแต่มีโทสะเข้ามาแทนที่ แววตาลุกโพลงด้วยความอำมหิต