ตอนที่ 2746 ความโกรธอันรุนแรง

ในขณะเดียวกัน ณ นครแห่งจักรวรรดิอสูร หู่ป้านก็กระโดดอย่างคับแค้นใจเพราะยี่เหอหลบหนีไปได้

“ใจเย็นๆ พี่ใหญ่หู่จอมพลัง ราชายี่เหอโดนยาพิษเข้าไปแล้ว ดังนั้นเขามันก็แค่คนไร้ค่าเท่านั้น เขาไม่เป็นภัยอีกแล้วล่ะ พิษของข้าจะสามารถสลายได้ก็ต่อเมื่อต้องใช้ยาถอนพิษชนิดพิเศษเท่านั้น ไม่มีใครสามารถถอนพิษนั้นได้!” ลี่ซิงกล่าว

“ข้าน่ะไม่ได้กลัวว่าเขาจะกลับมาแก้แค้นหรอกนะ ข้าแค่กังวลว่าองค์หญิงยี่ชาจะคิดกบฏเมื่อได้รู้ว่าเขาหนีไปแล้ว ถ้านางฆ่าตัวตายละก็ ข้าก็ไม่ได้อะไรเลย!”

ที่แท้หู่ป้านกลัวว่ายี่ชาจะปลิดชีวิตเธอเอง

เหตุผลเดียวที่เธอยอมเชื่อฟังและไม่ต่อต้านก็เพราะว่าชีวิตของยี่เหออยู่ในกำมือของเขา เธอจึงไม่กล้าขัดขืน

อย่างไรก็ตาม หากเธอรู้ว่าพ่อของเธอหนีไปได้ เธอก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเป็นกังวลและกล้ำกลืนฝืนทนอยู่อีกต่อไป

“ถ้าเรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วง ตราบใดที่เราเงียบเอาไว้ เธอก็ไม่มีทางรู้” ลี่ซิงกล่าว

“ท่านพูดถูก!” หู่ป้านพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนจะหันไปหาเหล่าทหารยามที่อยู่ด้านหลังแล้วสั่งว่า “พวกแกจงจำเอาไว้ ห้ามแพร่งพรายเรื่องที่ราชายี่เหอหนีออกไปได้เป็นอันขาด มิฉะนั้น อย่าหาว่าข้าไร้ความปราณี!”

“ขอรับ!” ทหารยามทั้งหมดรีบตอบรับทันที

“ข้ามาแล้วองค์หญิงยี่ชา!”

รอยยิ้มหื่นกระหายปรากฏบนใบหน้าของหู่ป้าน เขารีบวิ่งไปยังที่พักของตนอย่างกระตือรือร้น

เมื่อเข้าไปในห้อง เขาเห็นว่ายี่ชากำลังนอนตะแคงหันหลังให้เขาอยู่บนเตียง

เมื่อเห็นเธอนอนอยู่บนเตียงโดยสมัครใจ หัวใจของเขาก็ยิ่งลิงโลด

“ไม่คิดว่าองค์หญิงจะปีนขึ้นเตียงเร็วขนาดนี้ องค์หญิงยี่ชา พระองค์คงร้อนใจหลังจากรอมานานแล้วสินะ? ข้ามาแล้วและข้าสัญญาว่าจะมอบความสุขให้แก่พระองค์อย่างท่วมท้นเลย!”

เขารีบถอดเสื้อผ้าแล้วพุ่งไปที่เตียง เขากอดเธอและเริ่มกระทำการ

แต่ทันทีที่เขาเหลือบมองใบหน้าของเธอ เขาก็ต้องตกตะลึงอย่างที่สุด

"ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่?"

ความตกตะลึงฉายชัดเต็มใบหน้าของหู่ป้าน เขาไม่รู้ว่ายี่ชากลายเป็นลูกสาวของเป่ยฉางเหล่าไปได้อย่างไร

“หู่ป้าน ข้าจะฆ่าเจ้า เจ้าคนทรยศ!”

จู่ๆ เป่ยยียีก็ชักมีดสั้นออกมา เธอแทงมันไปที่หู่ป้านด้วยกำลังทั้งหมดที่มี

หู่ป้านไม่ทันได้ระวังตัว เมื่อเห็นว่าเธอต้องการจะฆ่าเขา เขาก็กลิ้งตัวลงจากเตียงทันที ถึงกระนั้น มีดสั้นเล่มนั้นก็ยังทิ้งรอยเลือดบนแขนของเขา

ขณะที่เขาจ้องมองไปที่บาดแผลบนแขน ความโกรธอันแรงกล้าก็ครอบงำเขาทันที ดวงตาของเขาก็ลุกโชนไปด้วยไฟแห่งความโกรธ