ตอนที่ 2755
ตอนที่ 2755 ไปชอปปิง
September 20, 2026
เฉินผิงขมวดคิ้วเล็กน้อยกับคำพูดเหล่านั้นดูเหมือนว่าพวกมนุษย์และเผ่าพันธุ์อสูรนั้นไม่แตกต่างกันเลยสักนิด พวกเขาล้วนเต็มใจทำทุกอย่างเพื่อเป้าหมายและผลประโยชน์สูงสุดของตนเอง ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันเป็นสิ่งที่ไม่เคยอยู่ในหัวของพวกเขาเลย
อย่างไรก็ตาม เฉินผิงไม่อาจทนดูมังกรอี้หลงทั้งสามตัวทนทุกข์ทรมานได้ แม้ว่าเขาจะไม่เคยได้พบกับพ่อของเขามาก่อน แต่เขาก็รู้ดีว่าในตัวของเขามีสายเลือดมังกรไหลเวียนอยู่
มังกรอี้หลงพวกนี้อาจไม่ใช่ชาวสายเลือดมังกรบริสุทธิ์ แต่ก็นับได้ว่าเป็นหนึ่งในสายเลือดมังกรเช่นกัน นั่นคือข้อเท็จจริงที่ทำให้เฉินผิงต้องจัดการ
“เอาล่ะ เนื่องจากยังมีเวลาก่อนที่เราจะออกเดินทางกัน พวกเราไปเดินชอปปิงแถวๆ นี้กันก่อนดีกว่า” หลิ่วหรูเยี่ยนแนะนำ
การชอปปิงเป็นกิจกรรมยอดนิยมของผู้หญิงทุกคน ไม่ว่าจะเป็นในอาณาจักรนิรันดร์หรือโลกมนุษย์ แม้แต่หลิ่วหรูเยี่ยนที่เป็นถึงเจ้าสำนักอวี้ติ้งก็ไม่มีข้อยกเว้น
ด้วยเหตุนี้ เฉินผิงและพรรคพวกจึงเดินผ่านเข้าไปยังสำนักเฟ่ยเทียน ที่ซึ่งเต็มไปด้วยร้านขายยา แก่นอสูร สมุนไพร หรือแม้กระทั่งอักขระยันต์ต่างๆ
เนื่องจากผู้ฝึกบำเพ็ญฌานส่วนใหญ่ไม่รู้วิธีใช้คาถาเวทย์ พวกเขาจึงสามารถซื้อแผ่นหยกสื่อสาร ยันต์อัคคีและยันต์วารีที่นั่นได้ ท้ายที่สุดแล้ว ถ้าเป็นคาถาเวทย์ทั่วไปไม่ว่าปรมาจารย์เวทย์คนใดก็สามารถเสกมันได้อย่างง่ายดาย
“เฉินผิง คุณไปซื้อสมุนไพรที่คุณชอบได้เลย ฉันจะจัดการเรื่องค่าใช้จ่ายให้เอง” หลิ่วหรูเยี่ยนเสนอ
ในฐานะเจ้าสำนักอวี้ติ้ง หลิ่วหรูเยี่ยนจึงมีฐานะที่ร่ำรวยมาก ยิ่งไปกว่านั้น สำนักยังได้รับรายได้ส่วนหนึ่งจากเหรียญวิญญาณที่ลูกศิษย์ของสำนักได้รับผ่านค่ารักษาพยาบาลต่างๆ
“คุณกำลังพยายามทำให้ผมกลายเป็นแฟนเก็บอย่างนั้นเหรอ?” เฉินผิงหยอกล้อ
"อะไร? เป็นแฟนเก็บแล้วไม่ดีตรงไหน? คุณไม่อยากเป็นเหรอ?” หลิ่วหรูเยี่ยนตอบพร้อมกับหรี่ตาลง
เฉินผิงตอบด้วยรอยยิ้มทะเล้นๆ “ผมก็อยากเป็นอยู่ แต่ผมยังมีเรื่องอีกมากมายที่ต้องทำ ดังนั้นผมยังไม่สามารถเป็นได้หรอกนะ”
"คุณเฉิน ผมยังพอมีเหรียญวิญญาณอยู่กับตัว ถ้าคุณต้องการอะไรละก็บอกผมได้เลยไม่ต้องลังเล” ยี่เหอกระซิบ
ในฐานะราชาแห่งนครแห่งจักรวรรดิอสูร ยี่เหอจึงมีความมั่งคั่งและเงินทองที่มากมายนับไม่ถ้วน ถึงแม้ว่าเขาจะหนีออกจากเมืองมาแล้ว แต่เขาก็ยังคงมีเหรียญวิญญาณอยู่ในกระเป๋าของเขาไม่น้อย
“ผมชมเท่านั้นแหละครับ ยังไงก็ไม่มีอะไรดึงดูดสายตาของผมอยู่แล้ว”
หลังจากกวาดสายตาไปทั่ว เฉินผิงก็ไม่พบสิ่งใดที่เขาสนใจ