ตอนที่ 2830 เข้าตาจน

เฉินผิงไม่สนใจจูจู เขาถ่ายปราณสัมผัสให้สั่วซิงเยว่และบรรดาผู้อาวุโสแทนที่จะเริ่มขับพิษ

หลังจากนั้นไม่นาน สั่วซิงเยว่และคนอื่นๆ กลับสติกลับมาแจ่มชัดอีกครั้ง แต่พวกเขานึกไม่ออกว่าตัดสินผลการแข่งขันว่าอย่างไร

ผู้ตัดสินอาวุโสตามไปบอกสั่วซิงเยว่และคนอื่นๆ จากนั้นหยิบยาหนิงเสิ่นที่เฉินผิงกับเมิ่งเหอกลั่นขึ้นมาวิเคราะห์แล้วปล่อยให้พวกเขาตรวจดูอีกครั้ง

เมื่อคนทั้งกลุ่มพิศดูใกล้ๆ ก็ต้องตะลึงงัน เห็นได้ชัดว่ายาหนิงเสิ่นของเฉินผิงดีกว่าของเมิ่งเหอ แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเหตุใดถึงได้เลือกให้เมิ่งเหอเป็นผู้ชนะ

“เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง? ผมจำสิ่งที่ทำลงไปไม่ได้เลย!” สั่วซิงเยว่กล่าวขึ้นด้วยสีหน้าเก้อกระดาก

ในฐานที่เป็นผู้ตัดสินการแข่งขัน ช่างเป็นเรื่องน่าอับอายที่เขา นับเป็นเรื่องน่าอับอายขายหน้าที่เขาตัดสินผลการแข่งขันด้วยความอยุติธรรมเช่นนั้น

บรรดาผู้อาวุโสคนอื่นๆ ของสำนักประตูตันหยางเองก็หน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย เพราะแม้แต่เด็กก็ยังไม่ทำเลย

“ผู้อาวุโสสั่ว บางทีคุณน่าจะลองถามจูจูศิษย์ของคุณดูนะ เธอรู้เรื่องที่เกิดขึ้น” เฉินผิงกล่าวกับสั่วซิงเยว่

สั่วซิงเยว่รีบหันไปมองจูจู “จูจู บอกฉันมา เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ฉันจำได้ว่าเธอยืนอยู่ข้างหลังพวกเรา”

“อาจารย์ ศิษย์ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ท่านเป็นคนประกาศผลการตัดสินเองนะคะ”

จูจูยังคงแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องรู้ราว

เมิ่งเหอเอ่ยเสียงดังขึ้นมาว่า “ผมชนะเลิศอันดับหนึ่ง ทำไมท่านถึงยังไม่ประกาศผลอีกล่ะ? ท่านจะกลับคำตัดสินงั้นเหรอ?”

เสียงตะโกนของเมิ่งเหอเองยังสร้างความไม่พอใจแก่หลายคนที่อยู่ที่นี่ เห็นได้ชัดว่ายาหนิงเสิ่นของเขาดีกว่า อย่างไรเสียนอกเหนือไปจากผู้ตัดสินอาวุโสแล้วทุกคนก็เลือกเขาด้วย

ความเห็นที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงเช่นนี้ต่อให้พูดไปก็เปล่าประโยชน์ พวกเขาควรจะประกาศผลการตัดสินได้แล้ว !

เมื่อเห็นเมิ่งเหอที่ยังคงตะโกนปาวๆ กับฝูงชนที่กระสับกระส่าย ผู้ตัดสินอาวุโสจึงร้องตะโกนว่า “ทุกคน ใจเย็นๆ ก่อน! เนื่องจากจู่ๆ บรรดาผู้อาวุโสแห่งสำนักประตูตันหยางก็รู้สึกไม่สบายขึ้นมา ผลการตัดสินของการแข่งขันในรอบนี้ให้ถือว่าเป็นโมฆะ”