ตอนที่ 2861 ขนหงส์เพลิง

ภายในถ้ำ ซูอวี่ฉี หัวเฟิ่ง และอวี๋เจียเมิ่งเกาะกลุ่มอยู่ด้วยกัน

ทั้งสามต่างหมดแรง พวกเธอถูกกลุ่มของเกาฉีเซิ่งไล่ล่าตลอดสองสามวันที่ผ่านมา ตอนนี้จึงได้แต่ซ่อนตัวเอาไว้ให้ดีเท่านั้น

ในขณะนั้น หญิงสาวทั้งสามต่างก็ตัวสั่นเทาจากความหนาวเย็นและหิวโหย สัตว์พาหนะของพวกเธอล้วนตายไปหมดแล้ว

“พวกเราต้องไปต่อ อวี่ฉี ผู้ชายคนนั้นคงจะตามพวกเราทันในอีกไม่นานนี้แน่” หัวเฟิ่งพูดอย่างอ่อนแรง

“ฉันไม่มีแรงเหลือที่จะวิ่งแล้ว ฉันต้องนอนเอาแรง!” ซูอวี่ฉีลืมตาไม่ขึ้นแล้ว

“ตอนนี้เธอยังนอนหลับไม่ได้นะ อวี่ฉี อดทนอีกแค่นิดเดียวเท่านั้น!” อวี๋เจียเมิ่งเขย่าซูอวี่ฉีทันที ทำให้เธอตื่น

แต่ทว่า ซูอวี่ฉีก็หลับตาลงในที่สุด

“อวี่ฉี! อวี่ฉี!” อวี๋เจียเมิ่งเขย่าซูอวี่ฉีอย่างรุนแรงยิ่งขึ้น แต่ฝ่ายหลังไม่ตอบสนอง

“หัวเฟิ่ง เร็วเข้า มาดูเธอหน่อยสิ!” อวี๋เจียเมิ่งกล่าวด้วยความตื่นตระหนก “เกิดอะไรขึ้นกับเธอเหรือเปล่า?”

หัวเฟิ่งรีบวิ่งเข้าไปหาซูอวี่ฉีและตรวจดูเธอ หัวเฟิ่งตกใจจนหน้าซีด “ท่าไม่ดีแล้ว! ตอนนี้รัศมีของอวี่ฉีอ่อนแออย่างไม่น่าเชื่อ และสัญญาณของวิญญาณชีพเธอก็แผ่วเบามาก”

"อะไรนะ? นี่มันเกิดอะไรขึ้น?" อวี๋เจียเมิ่งไม่เข้าใจว่าทำไมซูอวี่ฉีถึงอยู่ในสภาพเช่นนี้ทั้งๆ ที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ

“อวี่ฉีมีร่างวิญญาณอัคคี เราเดินทางไปในดินแดนอุดรวิฑูรมาหลายวันแล้ว ประกอบกับไม่มีเวลาที่จะฟื้นฟูพลังให้ดีพอ ตอนนี้ความหนาวเย็นกำลังซึมเข้าสู่ร่างกายของเธอ ซึ่งตรงกันข้ามกับร่างวิญญาณอัคคีของเธอ”

“แล้วเราจะทำยังไงกันดีล่ะ?” อวี๋เจียเมิ่งเริ่มวิตกกังวล

ในช่วงเวลาที่พวกเธออยู่ด้วยกัน พวกเธอได้สร้างความผูกพันอันลึกซึ้งต่อกัน อวี๋เจียเมิ่งเจ็บปวดเมื่อเห็นซูอวี่ฉีในสภาพนั้น

“ฉันช่วยอะไรเธอไม่ได้เลย อีกอย่างพลังวิญญาณของฉันก็อ่อนกำลังลงเหมือนกัน ถ้าเราก่อกองไฟขึ้น บางทีฉันอาจจะรวมวิญญาณชีพของอวี่ฉีเข้าด้วยกันได้ เพื่อป้องกันไม่ให้มันกระจัดกระจาย!” หัวเฟิ่งขมวดคิ้วของเธอ

ความคิดของเธอทำได้ยาก ประการแรก พวกเธอไม่มีอะไรที่จะช่วยจุดไฟได้เลยในดินแดนน้ำแข็งแห่งนี้

อีกประการหนึ่ง หากพวกเธอจุดไฟเกาฉีเซิ่งกับพวกจะต้องหาพวกเธอเจออย่างรวดเร็ว แล้วก็คงทำทุกวิถีทางเพื่อไม่ให้พวกเธอหลบหนีไปได้อีกแน่นอน

ขณะที่หัวเฟิ่งและอวี๋เจียเมิ่งกำลังคิดไม่ตกว่าจะทำอย่างไรดี พวกเธอก็ได้ยินเสียงดังมาจากด้านนอก