ตอนที่ 293 เมื่อคนจากไป น้ำชาย่อมเย็น

"คุณอย่าคิดว่าผมไม่กล้าฆ่าคุณ..."

เว่ยคุนอันขมวดคิ้ว เขาถือมีดสั้นคมๆ เล่มหนึ่งไว้ในมือ จ่อไปตรงคอของซูเหวินจง!

สัมผัสถึงความเย็นของมืดสั้น ขาของซูเหวินจงเริ่มสั่นระริก ไม่มีใครไม่กลัวตาย ในเวลานี้ซูเหวินจงเองก็กลัวเช่นกัน เพียงแต่เขาไม่สามารถส่งเฉินผิงออกไปได้

"ประธานเว่ย ทําไมมาไกลถึงเมืองหงเฉิง ก็ไม่บอกข้าบ้างล่ะ ข้าจะได้ไปรับประธานเว่ย..."

ขณะที่เว่ยคุนอันถือมีดสั้นจ่อคอของซูเหวินจงอยู่นั้น ทันใดนั้นก็มีเสียงก้องกังวานดังขึ้น กู่เวิ่นเทียนเดินทางมาถึงที่นี่ด้วยความร้อนรน!

กู่เวิ่นเทียนมองไปบอดี้การ์ดตระกูลซูที่ร้องคร่ำครวญอยู่บนพื้น จากนั้นก็ดูมีดสั้นในมือเว่ยคุนอันต่อ เขายิ้มอ่อนพร้อมกล่าว "ประธานเว่ย เพิ่งมาถึงหงเฉิงก็ยกมีดยิงปืนกันแล้ว มีเรื่องอะไร พวกเราสามารถนั่งเจรจากันได้นี่นา"

กู้เวิ่นเทียนเดินขึ้นหน้า หยิบมีดสั้นในมือของเว่ยคุนอันมา

กู่เทียนเวิ่นเคยเป็นข้าราชการในเมืองเสิ่งเฉิงมาก่อน ดังนั้นเขาจึงพอรู้จักกับเว่ยคุนอัน แต่ตอนนี้เขาถอนตัวแล้ว อิทธิพลก็ต้องน้อยลงมากเช่นกัน!

เพียงแต่เว่ยคุนอันก็ไว้หน้ากู่เวิ่นเทียนและนั่งกลับไปบนเก้าอี้อีกครั้ง

"ประธานซู คุณก็นั่งสิ มีเรื่องอะไรก็คุยกันดีๆ!"

กู่เวิ่นเทียนทําหน้าที่เป็นผู้ไกล่เกลี่ย จนทำให้ซูเหวินจงเองนั่งลงด้วยเช่นกัน

ซูเหวินจงพยักหน้าและนั่งลงตามที่กู่เวิ่นเทียนบอก

กู่เวิ่นเทียนเป็นคนที่ซูเหวินจงเพิ่งโทรบอกในระหว่างทางมา ซูเหวินจงรู้ว่าด้วยกําลังของตระกูลซู ไม่สามารถต่อกรกับตระกูลเว่ยได้ ดังนั้นเขาจึงแจ้งขอให้กู่เวิ่นเทียนมา เพื่อเป็นตัวกลางในการไกล่เกลี่ย!

ถ้ามันสามารถใช้เงินปัญหาได้ โดยที่ไม่ต้องฆ่าฟันกันก็จะยิ่งดีเลย ซูเหวินจงก็ไม่อยากตาย