ตอนที่ 3007 กล้าดียังไงถึงโต้กลับ

"ก็ได้ เราจะไปกันต่อ ขอให้คุณปลอดภัย เฉินผิง” เหล่าซุนยอมรับพร้อมพยักหน้า

ขณะที่พรรคพวกคนอื่นๆ ของเฉินผิงเตรียมที่จะหลบหนี จินซาก็ตะโกน "กล้าดียังไงถึงคิดหนี? วันนี้จะไม่มีใครรอดไปได้!”

จากนั้น จินซาก็ควบคุมหุ่นเชิดโลหะของเขาให้ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า ทำให้มันเปล่งแสงออกมาราวกับจรวดที่กำลังจะทะยาน

“ฮ่า! แน่จริงก็ขวางเราให้ได้สิ!”

เฉินผิงแค่นเสียงอย่างเหยียดหยาม เขาปล่อยพลังลมปราณอันทรงพลังออกมา ในขณะเดียวกันเขาก็กระโจนขึ้นไปในอากาศโดยกะว่าจะสกัดกั้นหุ่นเชิด

หุ่นเชิดยื่นมือขวาออกไป มันชี้นิ้วอันแหลมคมไปทางเฉินผิง พื้นที่รอบตัวพวกเขาสั่นสะเทือนเมื่อสายลมแรงส่งเสียงดังกึกก้อง

เนื่องจากจินซาควบคุมหุ่นให้ต่อสู้แทนเขา เขาจึงไม่กลัวที่จะได้รับบาดเจ็บหรือถูกเพลิงปีศาจอันรุนแรงของเฉินผิงโจมตี ไม่อย่างนั้นเขาก็คงไม่กล้าสู้กับเฉินผิง

เฉินผิงยิ้มเยาะอย่างเหยียดหยามขณะที่เขาจ้องมองหุ่นเชิด มันเป็นเพียงโครงสร้างที่ทำขึ้นจากส่วนประกอบโลหะ ซึ่งไม่ได้ทำให้เฉินผิงเกรงกลัวแม้แต่น้อย

ดวงตาของเฉินผิงเป็นประกายเจิดจ้า ในขณะที่เขาเอื้อมเข้าไปยังจุติเพลิงที่อยู่ภายในจุติภูมิของเขา ครู่ต่อมา ร่างเกราะทองคำก็ห่อหุ้มตัวเขาไว้ ปกป้องเขาด้วยเกล็ดสีทองที่ชวนให้นึกถึงเกล็ดที่อยู่บนหุ่นเชิดโลหะ

ในชั่วพริบตา เฉินผิงก็ถูกรายล้อมไปด้วยเปลวเพลิงสีทองเจิดจ้า ราวกับว่าเขาเป็นเทพสงครามที่ลุกเป็นไฟ

แคว่ก !

ในตอนนั้นมือของหุ่นเชิดไปถึงตัวเฉินผิงแล้ว การปะทะที่ตามมาทำให้เกิดเสียงโลหะเสียดสีกัน ทำเอาขนคอของคนที่ได้ยินลุกชัน

แม้ว่ากรงเล็บของหุ่นเชิดจะน่าหวาดหวั่น ทว่ามันก็ไม่สามารถเจาะทะลุร่างเกราะทองคำของเฉินผิงได้

"ตายซะ!" เฉินผิงคำราม กำปั้นของเขาพุ่งเข้าหาหุ่นเชิด

หมัดทองคำของเขาลุกโชนด้วยพลังรุนแรง และในไม่ช้าเปลวไฟก็เผาผลาญหุ่นเชิด

จินซาที่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นขมวดคิ้ว เขาคาดไม่ถึงว่าเฉินผิงจะมีวิชาป้องกันตัวที่น่าเกรงขามอย่างร่างเกราะทองคำ

ต ุบ !

ไม่ช้าหุ่นเชิดก็หลุดจากการควบคุมของจินซา และมันก็ร่วงลงมาจากท้องฟ้า