ตอนที่ 3016 กลับใจและยอมให้อภัย

เฉินผิงรู้สึกหัวใจเต้นรัวเมื่อรู้ว่าชายคนนั้นคือใครให้ตายเถอะ... นั่นมารเฒ่า น้องชายของผู้อาวุโสของผู้ฝึกบำเพ็ญกายาบรรพกาล! ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะตามเราทันเร็วขนาดนี้!

ขณะที่ตื่นตระหนก เฉินผิงก็นึกถึงบางอย่างขึ้นมาได้และมองลงไปที่ร่างกายของเขาอ๊ะ! ฉันไม่ใช่ตัวเองด้วยซ้ำ! ฉันอยู่ร่างของผู้อาวุโสแล้ว! ที่แย่ที่สุดคือมารเฒ่าดูหนุ่มกว่าครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นเขามาก

ทันใดนั้น เฉินผิงนึกถึงสิ่งที่ผู้อาวุโสพูดก่อนพวกเขาจะหลอมรวมกัน และในที่สุดก็เข้าใจสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น

โอ้! เดี๋ยวนะ... มารเฒ่าไม่ได้ตามเราทัน นี่เป็นเพียงความทรงจำส่วนหนึ่งของผู้อาวุโสเพราะจิตของเราถูกหลอมรวมเข้าด้วยกัน!

“การเป็นผู้ตระกูลมันสำคัญกับนายขนาดนั้นเลยหรือ? นายถูกความชั่วร้ายครอบงำ ดังนั้นฉันจะไม่โทษที่นายทำผิดและฝึกฝนวิชามาร กลับไปกับฉันเถอะ ฉันจะได้ช่วยนายทำลายมารในตัวนาย เราเป็นพี่น้องกัน ฉันไม่อยากให้เราสู้กัน” ผู้อาวุโสพูดอย่างราบเรียบ

สำหรับเฉินผิง มันให้ความรู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังดูหนังอยู่ ในขณะที่ความทรงจำของผู้อาวุโสของผู้ฝึกบำเพ็ญกายาบรรพกาลฉายต่อหน้าเขา

นี่คงเป็นความทรงจำที่ ลืมเลือน ได้ยาก ที่สุดของผู้อาวุโส เป็นสาเหตุ ว่าทำไม มันถึงปรากฏ ขึ้นเป็นอย่างแรก !

“หึ อย่ามาทำตัวสูงส่งไปหน่อยเลย เราเติบโตมาด้วยกันและฝึกฝนวิชาเดียวกัน แต่ฉันมีความสามารถสูงกว่ามาตลอด แล้วทำไมตำแหน่งผู้นำตระกูลถึงตกเป็นของพี่? เป็นเพราะพี่เกิดก่อนฉันแค่ไม่กี่นาทีงั้นหรือ? แบบนี้ฉันไม่ยอมรับ ฉันยอมไม่ได้...” มารเฒ่าตะโกน ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ

“ยังไม่สายเกินไปที่จะกลับใจและยอมให้อภัย ตราบใดที่นายกำจัดวิชามารของนาย ฉันก็จะให้โอกาสนายอีกครั้ง” ผู้อาวุโสกล่าว น้ำเสียงของเขามีความวิงวอน

“กำจัดวิชามารของฉันงั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ!” มารเฒ่าเยาะเย้ย “นับตั้งแต่ที่ฉันฝึกฝนมัน พลังของฉันก็เหนือกว่าพี่อย่างก้าวกระโดด เพราะแบบนั้นพี่ก็เลยรู้สึกไม่สบายใจสินะ? ฟังให้ดี วิชามารของฉันเป็นทางเดียวที่เหมาะสำหรับการเสริมสร้างรากฐานของผู้ฝึกบำเพ็ญกายาบรรพกาล วิชาของเราในตอนนี้ล้าสมัยและควรจะถูกกำจัดไปนานแล้ว หากเราปฏิเสธที่จะยอมรับการเปลี่ยนแปลงที่จำเป็น ตระกูลของเราจะสิ้นไม่ช้าก็เร็ว”

ใบหน้าของผู้อาวุโสเต็มไปด้วยความเศร้าขณะที่เขามองดูน้องชายของเขา “มันแย่จนถึงขั้นที่นายต้องกลายเป็นมารเลยเหรอ? ทำไมถึงต้องให้คนในตระกูลเดินตามเส้นทางเดียวกับนายด้วย? แม้ว่าการฝึกบำเพ็ญกายาบรรพกาลของเราจะไม่สามารถเพิ่มพลังได้มหาศาล แต่มันก็จะไม่ทำให้นายเสียสติ ดูตัวเองตอนนี้สิ นายเป็นมารทั้งกายและใจ…”

“เหลวไหล! การบำเพ็ญเพียรของฉันเป็นไปด้วยดี ไม่มีอะไรฉุดรั้งฉันไว้ และฉันสามารถทำทุกอย่างได้ตามต้องการ แต่พี่นั่นแหละที่จะกลายเป็นคนตาขาวชอบอวดรู้ตลอดไป ถ้าพี่ปฏิเสธที่จะเปลี่ยนแนวคิดล้าสมัย เราจะยิ่งห่างเหินกันไปตามเวลา พี่ควรยกของวิเศษและตำแหน่งผู้นำของชนเผ่ากายาบรรพกาลมาดีกว่า ถ้าพี่ทำแบบนั้น ฉันจะเห็นแก่ความสัมพันธ์ทางครอบครัวของเราและจะไว้ชีวิตพี่” มารเฒ่าขึ้นเสียง