ตอนที่ 3027 ไม่ใช่กงการอะไรของคุณ

“ฉันไม่สนหรอกว่ามันจะเป็นคาถาลวงตาหรือร่างเงา ฉันจะฆ่าแกซะ!” มารเฒ่าตะโกนด้วยความโกรธขณะเอื้อมมือไปจับเฉินผิง

เฉินผิงรีบนำแส้ปราบมารออกมาอย่างรวดเร็วแล้วฟาดใส่อากาศจนเกิดเสียงระเบิด

มารเฒ่าตกใจอย่างมากเมื่อเขาเห็นอักขระบนแส้ปราบมาร

นาทีต่อมา อักขระสีทองก็เริ่มก่อตัวบนแขนของมารเฒ่า และในไม่ช้าก็กระจายไปทั่วร่างกายของเขาในพริบตา

อักขระสีทองสะท้อนกับอักขระบนแส้ปราบมารราวกับว่าพวกมันเป็นหนึ่งเดียวกัน

มารเฒ่าตกตะลึงเมื่ออักขระสีทองเริ่มพันรอบตัวเขา และสะกดการเคลื่อนไหวของเขาราวกับโซ่ตรวน

"นี่มันอะไรกัน? อักขระพวกนี้มันมาอยู่บนร่างของฉันตั้งแต่เมื่อไหร่?”

เขาหันไปมองเฉินผิงด้วยสีหน้าประหลาดใจ

แม้ว่าเขาจะระวังตัวตลอดเวลา แต่เขาก็ไม่สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติใดๆ ในร่างกายของเขาเลย

เฉินผิง วาด อักขระ สะกดพลัง สีทอง เหล่า นี้ไว้ที่ ตัว ฉัน ตอนไหนกัน?

“ตอนที่คุณคว้าตัวผม คิดเหรอว่าคุณจะจับตัวผมได้ง่ายๆ แบบนั้น? ผมปล่อยให้คุณจับต่างหาก โง่ชะมัด แถมยังคิดอีกว่าคุณสามารถบดขยี้ผมได้อย่างง่ายดาย ทีนี้คุณก็รู้ซึ้งถึงพลังของผมแล้ว” เฉินผิงเยาะเย้ยด้วยท่าทางดูถูก

“อ๊าก! ไอ้ขี้โกง!" มารเฒ่าคำรามขณะที่โทสะแล่นผ่านตัวเขา

เขาคอยระวังคาถาลวงตาของเฉินผิง เขาจึงคาดไม่ถึงว่าจะตกหลุมพรางของเฉินผิง แม้ว่าเฉินผิงจะไม่ได้ใช้คาถาลวงตาของเขาก็ตาม

ร่างกายของเฉินผิงเริ่มเรืองแสงหลังจากกวัดแกว่งขาและเตะมารเฒ่าจนลอยไปในอากาศ