ตอนที่ 3034 การพูดถึงความสำเร็จ

“ก็คงไม่ถึงขนาดนั้นหรอก ตอนนี้ทุกอย่างขึ้นอยู่กับความเข้าใจของคุณแล้ว คาถาลวงตามีสามประเภท คือ ลวงตา ลวงใจ และลวงสติ” ผู้อาวุโสกล่าว

“ลวงตา ลวงใจ และลวงสติเหรอ?” เฉินผิงรู้สึกสับสน แม้ว่าเขาจะมีความรู้และเชี่ยวชาญในด้านคาถาลวงตา แต่ก็ไม่เคยมีใครอธิบายรายละเอียดให้เขาฟังมาก่อน

เฉินผิงเกิดความสนใจขึ้นมาทันทีที่ได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสไม่เคยมีผู้เชี่ยวชาญคนไหนมาอธิบายเรื่องพวกนี้กับฉันเลย!

เนื่องจากผู้อาวุโสเป็นผู้เชี่ยวชาญในการร่ายเวทย์คาถาลวงตา เฉินผิงจึงตั้งใจฟังคำอธิบายเหล่านี้

“ลวงตาเป็นคาถาลวงตาที่สามารถทำให้ดวงตาของคุณมืดบอดและทำให้คุณเข้าใจผิดกับสิ่งที่เห็น มันสร้างภาพลวงตาที่ทำให้คุณคิดว่าคุณอยู่ในสถานที่แห่งอื่น ลองคิดดูแบบนี้ อาจกล่าวได้ว่านักมายากลนั้นใช้คาถาลวงตานี้เพื่อหลอกผู้ชม พวกเขาสามารถทำให้ผู้ชมเชื่อในสิ่งที่เห็น ลวงใจนั้นเป็นคาถาลวงตาที่รบกวนอารมณ์ของคุณ คุณจะคิดถึงสิ่งที่ไม่มีอยู่หรือทำสิ่งใดๆ โดยไร้ความรู้สึก นั่นคือวิธีการทำงานของสิ่งที่เรียกว่าการสะกดจิต คนที่ถูกสะกดจิตจะตอบทุกคำถามที่ถูกถาม ส่วนสุดท้าย ลวงสตินั้นเป็นคาถาลวงตาที่ร่ายยากที่สุด มันทำให้จิตใจและความรู้สึกของคนผู้นั้นมืดบอด แม้ว่าคุณจะรู้ตัวและทุกคนบอกคุณว่าคุณผิด แต่ลึกๆ แล้วคุณจะเชื่อว่าสิ่งที่คุณคิดนั้นถูกต้อง สถานการณ์นี้จะพบเห็นได้ในการพูดถึงความสำเร็จ ผู้นำเสนอจะใช้คำพูดที่ป้องกันไม่ให้ผู้ฟังคิดนอกกรอบ ส่งผลให้ผู้ฟังเชื่อในสิ่งที่ผู้นำเสนอพูด เมื่อบุคคลหนึ่งตกอยู่ภายใต้คาถาดังกล่าว พวกเขาจะปฏิเสธที่จะเชื่อในคำแนะนำของผู้อื่น นั่นคือคาถาลวงจิตขั้นสูงสุด หากคุณสามารถร่ายคาถาที่ว่ามาได้ บางครั้งคุณก็ไม่จำเป็นต้องสู้กับคู่ต่อสู้เลยด้วยซ้ำ สิ่งที่คุณต้องทำก็เพียงแค่บอกคู่ต่อสู้ให้จบชีวิตของพวกเขาเองเท่านั้น แล้วพวกเขาก็จะเชื่อฟังเพราะพวกเขาคิดว่าคุณเป็นนายของพวกเขา ฉันพยายามใช้คำของคนธรรมดาเพื่ออธิบายเรื่องของคาถาเหล่านี้ให้คุณฟัง ฉันหวังว่าคุณจะเข้าใจสิ่งที่ฉันสื่อไปนะ” ผู้อาวุโสอธิบาย

เฉินผิงประหลาดใจอย่างมากใครจะไปคิดว่าผู้อาวุโสของชนเผ่ากายาบรรพกาลจะมีความรู้มากมายเช่นนี้? เขารู้เรื่องนักมายากล การสะกดจิต และแม้แต่การพูดถึงความสำเร็จ! เขาเรียนรู้เรื่องพวกนี้มาจากโลกมนุษย์งั้นเหรอ? เดี๋ยวนะ... นั่นมันไม่ใช่ประเด็นสิ สิ่งสำคัญคือฉันได้เรียนรู้มากมายจริงๆ!

“ท่านครับ ตอนนี้เราควรทำยังไงดี?” เฉินผิงถามผู้อาวุโส

“ตอนนี้เราต้องสงบจิตใจของเรา หากศัตรูไม่เคลื่อนไหว เราก็จงอยู่เฉยๆ เราใช้พลังวิญญาณของเราไปมากแล้ว เราเสียมันไปมากกว่านี้ไม่ได้” ผู้อาวุโสตอบ

เฉินผิงพยักหน้าและนั่งขัดสมาธิอยู่นิ่งๆ เขาค่อยๆ เริ่มฟื้นพลังขึ้นมาทีละน้อย

เมื่อมารเฒ่าเห็นว่าเฉินผิงสงบลงและนั่งอยู่เฉย เขารู้ได้ทันทีว่านั่นเป็นเพราะผู้อาวุโสเป็นคนบอกให้เฉินผิงทำเช่นนั้น

มารเฒ่าจึงโบกมือไปในอากาศ ทันใดนั้น คลื่นรัศมีพลังอันแรงกล้าก็ทะลุผ่านเมฆหมอกสีดำที่หนาทึบเข้ามาและยิงพุ่งตรงไปที่เฉินผิง

ฟิ่ว !