ตอนที่ 3127
ตอนที่ 3127 เหยี่ยวขนเงิน
September 20, 2026
หลายคนเริ่มหนี แต่ไม่มีทางที่จะหนีจากที่แห่งนั้นได้
“ฮึ่ม! พวกมันเป็นแค่วิญญาณร้าย! ไม่จำเป็นต้องกลัว” เย่เฟิงชิงพูดอย่างดูแคลน
ต่อให้ตามพวกเรามา แต่วิญญาณร้ายพวกนี้มันจะไปทำอะไรเราได้? พวกมันอ่อนแอและไม่มีทางที่จะทำร้ายเราได้
อย่างไรก็ตาม เย่เฟิงชิงตระหนักได้ในทันใดว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง เพราะดูเหมือนว่าจะมีแสงริบหรี่ท่ามกลางหมอกสีดำ หลังจากนั้นในทันใด เขาก็เห็นอสูรรูปร่างประหลาดที่เปล่งแสงจ้าออกมาจากด้านบนหัวของมัน
“พวกนี้มันไม่ใช่วิญญาณร้าย! พวกมันไม่-”
เมื่อโจวไท่รู้ตัว เขาก็เริ่มตะโกน
ผู้อาวุโสปีศาจโหมวซาน และคนอื่นๆ มองไปที่สัตว์ประหลาดตัวนั้นด้วยสายตาเบิกกว้าง เห็นได้ชัดว่าพวกเขาก็ตกใจเช่นกัน
“นี่มันสัตว์ประหลาดชนิดไหนกัน? น่ากลัวเป็นบ้า” จี้อวิ๋นยังตัวสั่นไม่หาย
เขามองเห็นแสงที่ส่องออกมาจากหัวของอสูร มันมีปากที่ยาวเหมือนจะงอยปากนกอินทรี และมีปีกคู่หนึ่งที่คอยกระพืออยู่เรื่อยๆ ทำให้เกิดสายลมดังหวีดหวิว และอสูรตนนี้ถูกปกคลุมไปด้วยขนสีเงิน
“นี่คือเหยี่ยวขนเงินโบราณ มันมาทำอะไรที่นี่? สัตว์โบราณเช่นนี้ยังมีอยู่อีกหรือ?” ผู้อาวุโสปีศาจโหมวซานอุทานหลังจากมองดูอสูรอย่างถ้วนถี่
เขาเคยเห็นบันทึกเกี่ยวกับสัตว์ประหลาดตนนี้ในตำราโบราณบางฉบับ อสูรตนนี้ดุร้ายมากและอาศัยอยู่บนยอดเขาภูตผี มันไม่เคยลงมาจากยอดเขาเลย
อย่างไรก็ตาม มีผู้บำเพ็ญเพียรหลายคนที่จับเหยี่ยวขนเงินมาฝึกจนเชื่อง และเปลี่ยนอสูรเหล่านี้ให้เป็นสัตว์เลี้ยงหรือสัตว์พาหนะ
เขาภูตผีตั้งอยู่ในอาณาจักรแดนสรวง แล้วเหตุใดอสูรตัวนี้จึงมาปรากฏตัวที่อาณาจักรนิรันดร์?
โดยปกติแล้ว เหยี่ยวขนเงินจะต้องมาพร้อมกับเจ้านายของมัน
ขณะที่ผู้อาวุโสปีศาจโหมวซานกำลังครุ่นคิดเรื่องนี้ เหยี่ยวขนเงินก็เข้าโจมตีเย่เฟิงชิง โจวไท่ และคนอื่นๆ
“บ้าเอ้ย! มีคนอยู่ตั้งเยอะแยะ! แล้วทำไมต้องพุ่งเป้ามาที่พวกเราด้วย?” โจวไท่สบถพลางวิ่งหนีเอาตัวรอด
เย่เฟิงชิงเองก็ดูกังวลอย่างเห็นได้ชัด แต่เขาไม่ได้วิ่งหนี เมื่อเหยี่ยวขนเงินโฉบลงมาที่เขา เขาก็หลบการโจมตีได้อย่างรวดเร็ว
เมื่อเหยี่ยวขนเงินตระหนักว่าเย่เฟิงชิงหลบการโจมตีได้ มันก็เหลือบมองเย่เฟิงชิง ก่อนที่จะหันไปมองโจวไท่อีกครั้ง
โจวไท่เริ่มหนีเอาตัวรอดอีกครั้ง เหยี่ยวขนเงินส่งเสียงร้องประหลาด และในไม่ช้าเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรก็เริ่มกรีดร้องและล้มลงคุกเข่า หลังจากนั้น พวกเขาก็ถูกเหยี่ยวขนเงินกลืนกินทั้งตัวจนไม่เหลือซาก
"เร็วเข้า! หยุดมันเอาไว้!"