ตอนที่ 315 ร้านเถื่อน

“ธุรกิจที่พวกคุณทำต่างอะไรกับโจรเหรอ แค่ชั่วพริบตาก็พยายามจะทำให้ผมขาดทุนห้าสิบล้าน เงินนี่หาง่ายจังเลยนะ!”

เฉินผิงยิ้มเยาะด้วยความดูถูกเหยียดหยาม

สีหน้าของโจวจื้อเฉียนเย็นชาขึ้นเล็กน้อย “งั้นนายก็บอกมา จะขายเท่าไร ไม่งั้นฉันก็จะเอามาในราคาเดิม!”

“เท่าไรก็ไม่ขาย!” เฉินผิงส่ายหัว

“ไอ้หนุ่ม พูดดีๆ ไม่ฟังจะให้ใช้กำลังใช่ไหม จะบังคับให้ฉันลงมือจริงๆ เหรอ”

สีหน้าของโจวจื้อเฉียนเปลี่ยนเป็นแย่ลงเรื่อยๆ!

“ผมขอเตือนว่าอย่าลงมือเลยครับ ถ้าไม่ลงมือ คุณก็คือนักธุรกิจ ซื้อขายเจรจาไม่สำเร็จเป็นเรื่องปกติมาก แต่ถ้าคุณลงมือ คุณก็คือร้านเถื่อนที่ลอบปล้นทรัพย์และลงมือฆ่าลูกค้า จัดการกับร้านเถื่อนก็ไม่จำเป็นต้องพูดถึงกฎอะไรหรอก!”

เฉินผิงตาแข็งทื่อ จิตสังหารบนตัวเขาเริ่มตลบอบอวลไปทั่วทุกสารทิศ!

“ไอ้เวรเอ๊ย แกขู่ใครวะ”

ชายหนุ่มคนนั้นตวาดด้วยความโมโห และเหวี่ยงกำปั้นใส่เฉินผิง!

เฉินผิงดึงซูอวี่ฉีเอาไว้และถอยหลังไปเล็กน้อย หลินเทียนหู่ที่อยู่ข้างๆ มาตั้งนานแล้วอดไม่ได้ที่จะพุ่งตัวออกไป!

เขายื่นมือไปคว้าข้อมือของชายหนุ่มคนนั้นเอาไว้ จากนั้นก็ออกแรงดึงจนทำให้ร่างกายของชายหนุ่มคนนั้นเสียการทรงตัวทันที หลินเทียนหู่เตะขาของชายหนุ่มคนนั้น และมีเสียงกระดูกแตกดังขึ้นมาอย่างทันควัน กระดูกขาของชายหนุ่มถูกหลินเทียนหู่เตะจนหักไปแล้ว!

แต่ก็ไม่ได้หยุดพักเลยแม้แต่นิดเดียว หลินเทียนหู่คว้าข้อมือของชายหนุ่มเอาไว้ และออกแรงเหวี่ยงชายหนุ่มลงกับพื้นอย่างแรง แล้วจากนั้นก็ใช้เท้าเหยียบลงไป!

เท้านี้แรงเยอะมาก เหยียบจนทำให้ทั้งหน้าอกของชายหนุ่มบุบลงไป คาดว่าไม่มีกระดูกซี่โครงสักซี่ที่ยังไม่หัก

พลั่ก...

เลือดสีแดงสดพุ่งออกมาจากปากของชายหนุ่ม และสีหน้าก็เปลี่ยนเป็นดุร้ายสุดขีด!

“นี่...”

โจวจื้อเฉียนตะลึงตาค้าง ชายหนุ่มคนนี้เป็นคนสนิทที่คอยอยู่ข้างกายเขา มีพละกำลังที่แข็งแกร่งมาก ติดตามเขาไปต่อสู้และเข่นฆ่าคนมาก็ตั้งหลายปี แต่กลับถูกหลินเทียนหู่เตะต่อยสองสามครั้งก็จัดการได้แล้ว อีกทั้งยังไม่มีแรงตอบโต้เลยแม้แต่น้อย!