ตอนที่ 3210
ตอนที่ 3210 เมืองหวงหลาน
September 20, 2026
“นั่นคือจี้เหลียนหยิง ลูกชายคนรองของตระกูลจี้เลยนะพวก คุณนี่โชคดีจัง ตระกูลจี้เป็นตระกูลที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหวงหลานที่อยู่ข้างหน้า ถ้าคุณอยากจะไปพักผ่อนที่นั่นก็อย่าทำให้เขาขุ่นเคืองจะดีกว่า” ผู้ฝึกบำเพ็ญฌานคนหนึ่งบอกกับจี้อวิ๋น
“ตระกูลจี้รึ?” จี้อวิ๋นผงะไปชั่วขณะ แต่ทันใดนั้นสีหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นความยินดีเพราะพ่อของเขาเคยบอกว่าบ้านเกิดของเขานั้นอยู่ที่ภาคกลางใครจะรู้ บางทีชายที่ชื่อจี้เหลียนหยิงคนนี้อาจจะเป็นญาติของฉันก็ได้!
เมื่อคิดเช่นนั้น จี้อวิ๋นก็ตั้งใจรีบเดินเข้าไปเพื่อสอบถามความสัมพันธ์ทางครอบครัวระหว่างพวกเขา แต่เฉินผิงกลับเข้ามาห้ามเขาเอาไว้
“ให้คนพวกขึ้นเรือก่อนเถอะ” เฉินผิงสั่ง
จี้อวิ๋นไม่อาจเข้าใจเจตนาของเฉินผิงได้ แต่ถึงกระนั้น เขาก็ทำตามคำสั่งและหันพูดกับผู้ฝึกบำเพ็ญฌานคนอื่นที่อยู่รอบๆ “ในเมื่อเรากำลังไปทางเดียวกัน ก็ขึ้นไปบนเรือเหาะได้เลย”
ทันทีที่คำพูดของเขาดังขึ้น ผู้ฝึกบำเพ็ญฌานต่างก็เข้ามาขอบคุณเขา
ไม่นาน เครื่องยนต์ของเรือเหาะก็ส่งเสียงร้องคำรามราวกับมีชีวิตและบินไปยังเมืองที่อยู่ข้างหน้า
จี้เหลียนหยิงนั่งอยู่ด้านหน้าสุด ไม่มีใครกล้านั่งใกล้เขา คนส่วนใหญ่ต่างดันตัวเองไปด้านหลังเพราะกลัวว่าอาจจะทำให้เขารู้สึกขุ่นเคือง
“ทำไมคุณไม่ให้ผมเข้าไปถามเขาล่ะครับ คุณเฉิน? เขาอาจจะเป็นญาติของผมก็ได้นะครับ” จี้อวิ๋นถามด้วยความสงสัย
“คุณควรเก็บเรื่องที่เป็นครอบครัวตระกูลจี้เอาไว้ก่อนเป็นดีที่สุด และวางแผนเพิ่มเติมเมื่อเราไปถึงเมืองหวงหลาน แล้วค่อยสอบถามเกี่ยวกับตระกูลจี้” เฉินผิงตอบ
จี้อวิ๋นไม่เคยได้อยู่กับตระกูลจี้มาก่อนเลยตั้งแต่เด็ก ด้วยเหตุนี้ ครอบครัวตระกูลจี้จึงไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขา อันที่จริง พวกเขาดูไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ ดังนั้นเฉินผิง จึงกังวลว่าอาจมีบางอย่างผิดพลาดได้หากจี้อวิ๋นอ้างสิทธิ์ในสายสัมพันธ์ทางครอบครัวอย่างกะทันหัน เนื่องจากพวกเขามีความรู้เกี่ยวกับตระกูลจี้น้อยมาก
“หากคุณมีข้อสงสัยเกี่ยวกับเมืองหวงหลานละก็ถามผมมาได้เลย ผมอยู่ที่นั่นมามากกว่าสิบปีแล้วล่ะ”
ผู้ฝึกบำเพ็ญฌานที่ถูกจี้อวิ๋นปฏิเสธในตอนแรกได้โน้มตัวเข้ามาใกล้พวกเขา
เฉินผิงมองดูเขาอย่างละเอียด เขาสังเกตเห็นประกายในดวงตาของชายผู้นี้ ความสูงเท่าพอๆ คนทั่วไป คางยื่นแหลมและแก้มที่จมลึก
แค่มองเพียงปราดเดียว เฉินผิงก็สามารถบอกได้ทันทีว่าชายผู้นี้เป็นคนที่เต็มไปด้วยความโลภและตัณหา