ตอนที่ 3253 ยอมแพ้

“ต่อให้ทุกคนไม่ได้เข้ามาในแดนบรรพบุรุษ ฉันก็ไม่มีทางปล่อยให้คนจากวังจวี้หมานเข้าไปเด็ดขาด!” จี้เหลียนจวินแผดเสียงด้วยความโกรธเสียจนหน้าตาแดงก่ำ

“นายท่านจี้ ในเมื่อคุณไม่เห็นด้วยกับเงื่อนไขนี้ งั้นก็ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว มาใช้กำปั้นคุยกันเถอะ!”

ทันทีที่ฉินเฮ่อเทียนพูดจบ รัศมีพลังของสมาชิกวังจวี้หมานก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง

“นายท่าน ก็แค่ให้เจ้าหนุ่มนั่นเข้าไปด้วย มีอะไรต่างกันด้วยเล่า? ก็แค่คนผู้เดียวใช่ว่าเขาจะใช้จุติอิสระจนหมดสักหน่อย”

“จริงด้วย พวกเราไม่ยอมโดนขัดขวางไม่ให้เข้าไปในแดนบรรพบุรุษเพียงเพราะเรื่องนี้หรอกนะ”

“เดิมทีพวกเราจากตระกูลสาขาก็ก้าวหน้าได้ช้าอยู่แล้ว หลังจากรอมานานหลายปีขนาดนั้น ขืนพวกเรายังไม่ได้เข้าไปในแดนบรรพบุรุษอีก ลูกหลานของพวกเราจะอาศัยอะไรมาช่วยเสริมพลังของตัวเองเล่า?”

พวกคนจากตระกูลสาขาเริ่มที่จะกดดันจี้เหลียนจวินอีกครั้ง

จี้เหลียนหยิงกระตุกยิ้มมุมปากวันนี้ฉันมั่นใจว่าเอาชนะจี้เหลียนจวินได้แน่! ถ้าหากจี้เหลียนจวินยอมให้ลูกชายของฉินเฮ่อเทียนเข้าไปในแดนบรรพบุรุษ ฉันก็จะทำตามที่สัญญาไว้กับฉินเฮ่อเทียนได้สำเร็จ จากนั้นความร่วมมือระหว่างฉันกับเขาก็จะเป็นไปได้ด้วยดี ในทางกลับกัน ถ้าหากจี้เหลียนจวินยืนกรานไม่ยอมให้ลูกชายของฉินเฮ่อเทียนเข้าไปในแดนบรรพบุรุษ เขาก็จะล่วงเกินสมาชิกตระกูลสาขาของตระกูลจี้อีกหลายคน

ด้วยเหตุนี้เอง จี้เหลียนหยิงก็จะชนะใจพวกคนจากตระกูลสาขาให้ทอดทิ้งจี้เหลียนจวิน จากนั้นตำแหน่งประมุขของตระกูลคนถัดไปก็จะตกมาเป็นของเขา

ดังนั้นไม่ว่าวันนี้จี้เหลียนจวินจะตัดสินใจอย่างไร จี้เหลียนหยิงก็กุมชัยชนะเป็นที่แน่นอนแล้ว

จี้เหลียนจวินจ้องมองพวกคนจากตระกูลสาขาก่อนจะเหลือบมองจี้เหลียนหยิงที่ผุดยิ้มจาง ๆ เขาโมโหมากเสียจนหน้าตาแดงก่ำจนถึงขั้นตัวสั่นอยู่บ้าง

ต่อให้รู้ดีว่าเป็นกับดักของจี้เหลียนหยิง แต่จี้เหลียนจวินก็ไม่มีทางเลือกนอกเสียจากเดินเข้าไปหา

เมื่อจี้เฉิงเห็นบิดาของตนโกรธจัดเสียขนาดนั้น เขาก็ตวาดขึ้นมาว่า “จี้เหลียนหยิง แกสมคบคิดกับวังจวี้หมานมีเจตนาอะไรกันแน่? อย่านึกว่าไม่มีใครรู้ว่าแกไปมาหาสู่กับวังจวี้หมานมาได้สักระยะหนึ่งแล้ว”

ตอนนั้นเขาไล่ตามจี้เหลียนหยิงไปตลอดทางจนถึงวังจวี้หมาน ฉะนั้นก่อนหน้านี้ที่เขาเห็นฝ่ายหลังแสดงละครตบตาร่วมกับฉินเฮ่อเทียนจึงทำให้เขาอดรนทนไม่หวอีกต่อไปแล้ว

ตอนนี้ฉันจะเปิดโปงตัวตนที่แท้จริงของ จี้เหลียนหยิง

จี้เหลียนหยิงสีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา “จี้เฉิง ฉันเป็นอาของแกนะ กล้าดียังไงถึงได้แสดงท่าทางไม่เห็นหัวฉันแบบนั้น พ่อของแกไม่สั่งสอนบ้างเลยรึไง?”