ตอนที่ 3315 ขอความช่วยเหลือ

หัวเฟิ่งและจี้อวิ๋นเองก็กังวลเรื่องเฉินผิงเช่นกัน พวกเขารู้ดีว่าการจัดการกับผู้ใช้วิชามารเหล่านั้นไม่ใช่เรื่องง่าย

ท่ามกลางความวิตกกังวล เฉินผิงพร้อมด้วยผู้อาวุโสเหมี่ยวและคนอื่นๆ ก็หาพวกเขาเจอ

“คุณเฉิน คุณปลอดภัยไหม?” จี้อวิ๋นรีบไปทักทายเฉินผิงเมื่อเห็นเขา

“คุณปู่!” เมื่อเหมี่ยวเหมี่ยวเห็นว่าผู้อาวุโสเหมี่ยวไม่ได้รับอันตรายจึงอุทานอย่างดีใจ

“เราปลอดภัย ผู้ใช้วิชามารถูกไล่ไปแล้ว” ผู้อาวุโสเหมี่ยวบอกพลางยิ้มน้อยๆ

เมื่อเห็นเฉินผิงมาถึง นักกลั่นยาแซ่เฉินก็เข้ามาหาและพูดว่า “ปรมาจารย์นักกลั่นยา แม้ว่าอาการบาดเจ็บของคุณไช่จะไม่รุนแรงมากนัก แต่การเดินเท้าข้ามเทือกเขาสีเลือดก็คงเป็นเรื่องยาก เขาต้องพักผ่อนสักสองสามวัน คุณลองรักษาดีไหม?”

นักกลั่นยาแซ่เฉินยอมรับว่าเขาเทียบเฉินผิงไม่ได้ และพูดอย่างถ่อมตัว

เฉินผิงมองไช่หงเว่ยแล้วตอบว่า “เส้นลมปราณของเขาเสียหายและเขาต้องพักฟื้นตัว ยังไงก็เถอะ เราต้องหาที่ปลอดภัยก่อน”

“ทั้งสัตว์อสูรและผู้ใช้วิชามารที่เพ่นพ่านในเทือกเขาสีเลือด เราจะหาที่หลบภัยได้ที่ไหน?” นักกลั่นยาแซ่เฉินถามอย่างจนปัญญา

หลายคนมาที่เทือกเขาสีเลือดเป็นครั้งแรก และไม่รู้ว่าที่ไหนปลอดภัยบ้าง

“ฉันรู้จักสถานที่ที่น่าจะปลอดภัยกว่านี้ แม้จะมีสัตว์อสูรอยู่ พวกมันก็มักจะหลีกเลี่ยงพื้นที่นั้น มีถ้ำแห่งหนึ่งที่ฉันเคยเข้าไปมาก่อน มันไม่มีอะไรเลย แต่น่าแปลกที่ไม่มีสัตว์อสูรตัวใดกล้าเสี่ยงเข้าไปไกล้ภายในรัศมีสิบไมล์” ไช่หงเว่ยเผย

หลังจากเดินทางข้ามเทือกเขาสีเลือดหลายครั้ง จึงไม่น่าแปลกใจที่เขารู้จักสถานที่ซึ่งคนอื่นไม่รู้

“ไม่มีสัตว์อสูรตัวไหนกล้าเข้าไปงั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้น อาจมีบางอย่างในถ้ำที่ทำให้พวกมันหวาดกลัว” เฉินผิงรำพึงด้วยความฉงน

“ตอนที่เจอถ้ำฉันก็คิดแบบเดียวกัน” ไช่หงเว่ยยอมรับ “แต่หลังจากตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว ฉันก็ไม่พบอะไรเลย ฉันยังสงสัยด้วยว่าอาจมีสมบัติซ่อนอยู่ในนั้น แต่ฉันไม่เคยพบอะไร”