ตอนที่ 3376 นี่ไม่ใช่หิน

หลัวซีได้ยินเสียงของเฉินผิงดังขึ้นราวกับเสียงจากสรวงสวรรค์

เมื่อเธอเห็นเฉินผิง เธอก็ตะโกนด้วยความตื่นเต้นทันที “ช่วยฉันด้วย คุณเฉิน!”

เฉินผิงเก็บแส้ปราบมารลงและดึงกระบี่พิฆาตมังกรออกมา จากนั้นเขาก็เหวี่ยงมันไปที่โล่อย่างแรง โดยหวังที่จะทำลายมัน

ตู้ม!

น่าประหลาดใจที่สิ่งกีดขวางอันโปร่งใสพวกนั้นยังคงอยู่ กระบี่พิฆาตมังกรของเฉินผิงตัดผ่านโล่พวกนั้นได้สำเร็จ แต่พวกมันกลับไม่ได้รับความเสียหายใดๆ

“หา? แปลกมาก...” ความสงสัยใครรู้ปรากฏขึ้นแกเฉินผิงทันทีสัตว์อสูรพวกนี้เกิดขึ้นได้ยังไงกัน?

เมื่อเห็นว่าพลังเพียงอย่างเดียวไม่สามารถทำลายโล่ได้ เฉินผิงจึงสร้างลูกบอลเพลิงขึ้นมาบนฝ่ามือของเขาและพยายามใช้เพลิงปีศาจเพื่อทำลายพวกมันในเมื่อฉันไม่สามารถทำลายมันด้วยพละกำลังเพียงอย่างเดียว ฉันก็จะลองเผามันดู!

แต่เขาก็ต้องผิดหวัง แม้แต่เพลิงปีศาจก็ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับโล่ได้

เฉินผิงเริ่มเป็นกังวลเพราะเขาไม่สามารถทำลายโล่ได้และพวกสัตว์อสูรก็กำลังใกล้เข้ามาทุกที

ขณะที่เขากำลังหมดหนทาง ทันใดนั้นเอง แก่นมังกรบนหน้าอกของเขาก็เริ่มเรื่องแสงออกมา ก่อนจะปรากฏเป็นแสงสีทองส่องกระจายไปทั่ว

คลื่นพลังมังกรพุ่งตรงเข้าใส่โล่ทันที

ทันทีที่พลังมังกรสัมผัสกับโล่ โล่ก็สลายหายไปโดยพลัน

ในขณะเดียวกัน สัตว์อสูรที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วพร้อมกับดวงตาที่น่าสะพรึงกลัวก็ค่อยๆ หยุดลงทันที

เมื่อเห็นเช่นนั้น หลัวซีก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

ขณะที่พลังมังกรเข้าปราบปรามเหล่าสัตว์อสูร เฉินผิงค่อยๆ พาหลัวซีก้าวถอยหลังเพื่อถอยห่างออกมาจากเหล่าสัตว์อสูร

อย่างไรก็ตาม ทุกครั้งที่พวกเขาถอยหลังหนึ่งก้าว เหล่าสัตว์อสูรจะก้าวเข้ามาหาพวกเขาหนึ่งก้าว

เมื่อเฉินผิงหยุด พวกมันก็จะหยุดเช่นเดียวกัน

สิ่งนี้เกิดขึ้นซ้ำไปซ้ำมา และเฉินผิงก็รู้สึกงุนงงอย่างมาก