ตอนที่ 3384 โม้

อย่าบอกนะว่าเขาต้องการทำให้พวกเรากลัวด้วยรัศมีพลังระดับผู้ทุกข์ยากขั้นที่หก

เมื่อคิดเช่นนั้น ฉีอันก็พูดขึ้น “สหาย เราเพิ่งเข้าสู่สมรภูมิแห่งทวยเทพและสังเกตเห็นลำแสงหลากสีที่ทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า เราแค่สงสัยว่าของวิเศษใดที่ปล่อยพวกมันออกมา วางใจได้ เรามาที่นี่เพื่อตรวจสอบดูเท่านั้น ในเมื่อคุณมาถึงก่อน พวกเราก็จะไม่แย่งชิงมันไป สำนักเทียนหลางของเรามีชื่อเสียงในเรื่องการรักษาคำพูดเป็นอย่างดี”

คำพูดเหล่านั้นได้ยินไปถึงหูของทั้งเฉินผิงและหลัวซี สีหน้าของหลัวซีเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อเธอได้ยินชื่อของ “สำนักเทียนหลาง”

“ฉันไม่คาดคิดเลยว่าพวกคนจากสำนักเทียนหลางจะมาอยู่ที่นี่ด้วย ดูท่าแล้วมีคนมากมายจากอาณาจักรนิรันดร์มาที่สมรภูมิแห่งทวยเทพนี้” หลัวซีกล่าว

“เอ๋? คุณรู้จักคนจากสำนักเทียนหลางด้วยอย่างนั้นเหรอ?” เฉินผิงถาม

เฉินผิงไม่ได้รู้จักเรื่องราวที่เกี่ยวกับอาณาจักรนิรันดร์มากนัก และไม่เคยได้ยินชื่อของสำนักเทียนหลางมาก่อน

“ใช่แล้ว สำนักเทียนหลางเป็นสำนักหนึ่งในอี้ไป๋ คนพวกนี้แย่ที่สุดทั้งเจ้าเล่ห์และไร้สัจจะ ครั้งหนึ่งฉันเคยไปที่อี้ไป๋กับจิ้นตงและได้พบกับคนจากสำนักเทียนหลาง ในตอนนั้น ฉันยังคงอ่อนแอและฉันก็เกือบเป็นฝ่ายเสียเปรียบจากพวกคนที่มาจากสำนักเทียนหลาง โชคดีที่จิ้นตงเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยฉัน ก่อนที่พวกเราจะหนีไปยังภูมิภาคทางตอนเหนือ” หลัวซีอธิบายด้วยสีหน้าไม่พอใจ

“ที่แท้สำนักเทียนหลางเป็นแบบนี้งั้นเหรอ?” เฉินผิงไม่คิดเลยว่าคนพวกนี้จะกล้าอวดอ้างว่าเป็นผู้ที่มี่ความน่าเชื่อถือและประกาศชื่อสำนักของพวกเขาอย่างภาคภูมิใจ

เฉินผิงตัดสินใจหยอกล้อกับคนของสำนักเทียนหลางพวกนี้ เขาจึงพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันว่า “โอ้ คุณมาจากสำนักเทียนหลาง ผมต้องขอโทษด้วยที่ไม่ทันได้เห็นพวกคุณ”

เมื่อได้ยินคำตอบอันสุภาพ ฉีอันก็คิดว่าชายผู้นี้ได้ถูกชื่อของสำนักเทียนหลางหลอกและยิ้มออกมาอย่างพอใจ “สหาย ผมหวังว่าคุณจะถอนวงแหวนอาคมนี้และแสดงของวิเศษให้พวกเราได้ชม หากคุณยังรู้สึกกังวลละก็ ผมเข้าไปคนเดียวก็ได้ ผมจะไม่แสดงความโลภและอยากได้ของวิเศษของคุณ คุณต้องเคยได้ยินเกี่ยวกับสำนักเทียนหลางมาก่อน ในอี้ไป๋นั้น ชื่อของเราเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องของความซื่อสัตย์”

ฉีอันยังคงคุยโม้ต่อไป จนเกือบทำให้เฉินผิงระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

“แน่นอน ผมเคยได้ยินชื่อของสำนักเทียนหลางที่โด่งดังมาก่อน ตำนานเล่าว่าเหล่าลูกศิษย์ของสำนักเทียนหลางนั้นเป็นกลุ่มคนที่เจ้าเล่ห์และมากด้วยตัณหา พวกเขาไม่ละเว้นใครแม้แต่ญาติของพวกเขาเอง ผู้หญิงของสำนักเทียนหลางได้กลายเป็นสินค้าสาธารณะ และศิษย์ของสำนักก็ล้วนแต่เป็นไอ้สารเลวทั้งนั้น…” เฉินผิงพูดอย่างเฉยเมย