ตอนที่ 3474 ป่าเถื่อนโดยสันดาน

“ผมไม่เป็นไร ทุกอย่างเรียบร้อยดี!” เฉินผิงกล่าว

“เฉินผิง เมฆอสุนีบาตเมื่อครู่คืออะไร? ข้านึกว่าฉีเป่ยเจี๋ยขึ้นสู่ขั้นมหายานได้แล้ว แต่ข้าไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงใดๆ ในตัวเขา และไม่เห็นในตัวเจ้าเช่นกัน เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” ไป๋เฉียนถามอย่างสงสัย

เฉินผิงเพียงแค่ยิ้มและนำอสูรกลืนสวรรค์ตัวน้อยออกมา

“ดูสิ มันฟักออกมาจากไข่สัตว์อสูร” เฉินผิงกล่าว

“ว้าว ช่างน่ารักจริงๆ นี่คือกิเลนเหรอ?” ไป๋เฉียนอุทานและเอื้อมมือไปสัมผัสมัน

ฮูม!

ทันทีที่ไป๋เฉียนเอื้อมมือออกไป อสูรกลืนสวรรค์ก็ส่งเสียงคำราม!

ทันใดนั้น ไป๋เฉียนก็ผงะถอยออกไปด้วยความกลัว เธอไม่คิดว่ากิเลนน้อยที่ดูน่ารักจะดุขนาดนี้

“ราชินีจิ้งจอก นี่ไม่ใช่กิเลน มันคืออสูรกลืนสวรรค์ มันมีนิสัยดุร้าย ดังนั้นอย่าไปยั่วโมโหมันจะดีกว่า” หัวเฟิ่งเตือนไป๋เฉียน

ดูเหมือนหัวเฟิ่งที่มีประสบการณ์มากกว่าจะสามารถแยกแยะความแตกต่างระหว่างกิเลนและอสูรกลืนสวรรค์ได้อย่างง่ายดาย

“อสูรกลืนสวรรค์?” ไป๋เฉียนรู้สึกประหลาดใจและรีบถอยออกมา

เฉิงปู้ฉี เฉิงเจียฮุ่ย และคนอื่นๆ มองดูอสูรกลืนสวรรค์ในมือของเฉินผิงอย่างสงสัย

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่เข้าใจว่าอสูรกลืนสวรรค์คืออะไรหรือน่ากลัวเพียงใด

เฉินผิงเก็บอสูรกลืนสวรรค์เอาไว้ เขายังไม่รู้นิสัยของมันดี และเขาไม่อยากให้มันกัดใคร

“เอาล่ะ เราจะไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด”

เฉินผิงกลัวว่าฉีเป่ยเจี๋ยจะกลับมา เขาจึงคิดจะออกไปให้เร็วที่สุด

ทุกคนพยักหน้าและตามเฉินผิงไป ขณะที่พวกเขาจากไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากออกจากภูเขา เฉิงปู้ฉีก็ก้าวไปข้างหน้าและขอบคุณเฉินผิง “คุณเฉิน ขอบคุณมาก หากไม่มีคุณ ตระกูลเราก็คงไม่ได้รับคาถาเครื่องรางของสำนักผนึกสวรรค์ เราจะไปจากสมรภูมิแห่งทวยเทพแล้ว การได้รับคาถาเครื่องรางของสำนักผนึกสวรรค์ถือเป็นโชคลาภชิ้นโตสำหรับตระกูลเฉิงของเรา”