ตอนที่ 3488 จับตาดู

ดวงตาของประมุขราชสียังคงเต็มไปด้วยความแข็งขืนและมองดูธนูศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในมือของเฉินผิง

แต่เขาไม่กล้าที่จะสัมผัสมัน ความกลัวในใจทำให้เขาไม่อาจคิดถึงมันได้อีก

หัวเฟิ่งขมวดคิ้วก่อนจะหันไปหาประมุขราชสีแล้วถามว่า “เจ้าหัวสิงห์ เจ้ายังไม่ยอมอีกอย่างนั้นเหรอ? เจ้ายังต้องการที่จะท้าทายนายท่านของข้า ใช่มั้ย?"

ประมุขราชสีรีบส่ายศีรษะแล้วตอบไปทันที “ไม่ ไม่ ข้าเองก็ไม่ต้องการธนูศักดิ์สิทธิ์เช่นกัน ถ้าไม่ใช่เพราะท่าน ข้าคงตายด้วยน้ำมือของอดีตประมุขราชสีไปแล้ว ข้าเป็นหนี้ความสำเร็จของท่าน”

ประมุขวานรชี้ไปที่ฉีเป่ยเจี๋ยแล้วพูดว่า “ท่านหัวเฟิ่ง พวกเราช่วยนายท่านของท่านไว้จริงๆ นะ ผู้ชายคนนี้คือคนที่คิดจะฆ่าเขา และเราก็ยื่นมือเข้ามาเพื่อปกป้องเขา"

“ถูกต้อง เขาคือคนที่ต้องการฆ่านายท่านของท่าน เราแค่เข้ามาช่วย!” ราชาเสือดาวรีบกล่าวเสริม

อันที่จริงแล้ว แม้ไม่ต้องอธิบาย หัวเฟิ่งก็รู้ว่าฉีเป่ยเจี๋ยตั้งใจจะฆ่าเฉินผิง

ในตอนนี้ ประมุขราชสีและพรรคพวกของเขาอยู่ที่นี่แล้ว หัวเฟิ่งจึงไม่กลัวฉีเป่ยเจี๋ยอีก เธอพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ถ้าเจ้าคิดจะฆ่านายท่านของข้า นั่นก็แปลว่าเจ้าคงเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่แล้วสินะ ฆ่า—”

ไม่ทันที่หัวเฟิ่งจะพูดจบ ฉีเป่ยเจี๋ยก็โบกมือทั้งสองข้างอย่างรวดเร็ว เกิดเป็นหมอกสีดำที่ห่อหุ้มร่างกายของเขาไว้ในทันที

ทันทีที่หมอกสลายไป ฉีเป่ยเจี๋ยก็หายตัวไปเสียแล้ว

ฉีเป่ยเจี๋ยไม่ใช่คนโง่ เขารู้ดีว่าเขาไม่สามารถเอาชนะผู้ฝึกบำเพ็ญฌานระดับผู้ทุกข์ยากขั้นที่เจ็ดพร้อมกันทั้งห้าคนรวมถึงเฉินผิงได้

“ให้ตายสิ เขาหนีไปเร็วมาก” หัวเฟิ่งสบถพร้อมลมหายใจของเธอ

“ท่านหัวเฟิ่ง เรายังต้องค้นหาสมบัติที่อื่นอีก พวกเราต้องไปแล้ว...” ประมุขวานรพูดกับหัวเฟิ่งก่อนจะหันหลังและวิ่งออกไปทันที

เมื่อเห็นดังนั้น คนอื่นๆ ก็ต่างวิ่งหนีกระจัดกระจายไปด้วยความกลัว โดยกังวลว่าหัวเฟิ่งจากลงมือตอบโต้

หลังจากที่ประมุขราชสีและพรรคพวกจากไป เฉินผิงและกลุ่มของเขาก็ไม่กล้าที่จะอยู่ต่อและรีบจากไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน

พวกเขากลัวว่าฉีเป่ยเจี๋ยจะกลับมาทวงคืนสิ่งที่เป็นของเขาคืน

ทว่าหลังจากที่เฉินผิงและกลุ่มของเขาจากไป ก็มีร่างของคนสองคนปรากฏขึ้น