ตอนที่ 3498 อย่าวู่วาม

เฉินผิงและผู้อาวุโสปีศาจโหมวซานรออย่างอดทน แต่อสุนีบาตก็ไม่ได้ลดลง ด้วยความอยากรู้อยากเห็นพวกเขาจึงลืมตาและเงยหน้ามอง

“คุณเฉิน นั่นมันอะไรน่ะ?” ผู้อาวุโสปีศาจโหมวซานสังเกตเห็นสัตว์อสูรตัวเล็กๆ ที่เปล่งแสงหลากสีด้านล่างเมฆมารทำลายล้าง

เฉินผิงรู้สึกประหลาดใจและหัวเราะดังลั่น “ไอ้ตัวเล็กสามารถรับมืออสุนีบาตแห่งเมฆมารทำลายล้างได้จริงๆ... โอ้ เกือบลืมไป ไอ้ตัวเล็กเป็นสัตว์พาหนะของจ้าวมาร มันเลยไม่เกรงกลัวเมฆมารทำลายล้างเลยแม้แต่น้อย!”

“ผู้อาวุโสโหมวซาน ตอนนี้เราปลอดภัยแล้ว”

เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินผิง ผู้อาวุโสปีศาจโหมวซานก็ยังไม่เข้าใจนัก แต่เมื่อเห็นสีหน้าที่ตื่นเต้นของ เฉินผิง เขาจึงรู้ว่าเมฆมารทำลายล้างจะไม่ทำอะไรพวกเขา

“คุณเฉิน ข้างหลังมีอสุนีบาตอีกไม่น้อย ฉันสงสัยว่าไอ้ตัวเล็กจะรับมือได้หรือเปล่า” ผู้อาวุโสปีศาจโหมวซานถาม

“น่าจะไม่เป็นไร มารอดูกันเถอะ”

เฉินผิงตามผู้อาวุโสปีศาจโหมวซานไป รอคอยอสุนีบาตครั้งที่ห้า

บนท้องฟ้า เมฆมารทำลายล้างดูเหมือนจะใหญ่ขึ้น ในเมฆสีดำสนิทมีประกายสายฟ้าวูบวาบ

แต่ก่อนที่อสุนีบาตครั้งที่ห้าจะผ่าลงมา อสูรกลืนสวรรค์ก็อ้าปากกว้างและดูดเข้าไปอย่างแรงในทันใด

แรงดึงดูดอันมหาศาลพุ่งตรงไปยังเมฆมารทำลายล้าง

เมฆมารทำลายล้างดูราวกับมีจิตใจเป็นของตัวเอง ดิ้นรนอย่างสิ้นหวังเพื่อหลบหนี เปลี่ยนรูปร่างไม่หยุดเพื่อให้รอดจากแรงดึงดูดมหาศาล

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเมฆมารทำลายล้างจะดิ้นรนอย่างไรก็ไร้ประโยชน์ ในที่สุดมันก็ถูกอสูรกลืนสวรรค์กลืนกิน

ท้องฟ้าที่มืดสนิทสว่างขึ้นในทันที และดวงอาทิตย์ก็ส่องแสงอบอุ่นแก่ทุกคน

เอิ่ก!

ทันใดนั้นอสูรกลืนสวรรค์ก็เรอออกมา

เพียงเรอครั้งเดียว ทั่วผืนดินก็สั่นสะเทือน

ทุกๆ คนรวมทั้งหลัวโชไห่และผู้อาวุโสชูพากันหยุดและจ้องมองอสูรกลืนสวรรค์ตัวน้อยด้วยความประหลาดใจ