ตอนที่ 3516 จับตัว

“ไม่ต้องกลัว ฉันมาที่นี่เพื่อช่วยแก…”

ทุกคนประหลาดใจเมื่อเฉินผิงเริ่มคุยกับอสูรญาณทิพย์

อย่างไรก็ตาม อสูรญาณทิพย์เพิกเฉยต่อคำพูดของเฉินผิง มันตอบสนองด้วยการเปล่งรัศมีอันน่าสะพรึงกลัวและส่งเสียงคำรามออกมา

“ไม่นะ...”

จงจ่างเหลาร้องออกมาด้วยความตื่นตระหนกทันทีเมื่อเห็นแบบนั้น เขารู้ว่าเสียงคำรามและรัศมีของอสูรญาณทิพย์นั้นน่าสะพรึงกลัวขนาดไหน

อย่างไรก็ตาม เฉินผิงยังคงนิ่งเฉย ปล่อยให้รัศมีอันน่าหวาดหวั่นเข้ามาใกล้เขา

รัศมีสั่นสะเทือนวงแหวนอาคมหลายอัน แต่ร่างกายเฉินผิงยังคงนิ่งสนิท

แม้ว่าเฉินผิงจะเป็นเพียงผู้บำเพ็ญเพียรขั้นผู้ทุกข์ยากระดับหนึ่ง แต่อสูรญาณทิพย์ก็ไม่อาจทำให้เขาหวั่นไหว

จงจ่างเหลาตกตะลึงอย่างยิ่งเมื่อได้เห็นภาพนั้น

“นี่... นี่ใช่พลังของผู้บำเพ็ญเพียรขั้นผู้ทุกข์ยากระดับหนึ่งจริงเหรอ?”

ใบหน้าของจงจ่างเหลาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

เมื่อตระหนักว่าเสียงคำรามของมันทำอะไรเฉินผิงไม่ได้ อสูรญาณทิพย์จึงล่าถอยและวางแผนที่จะพุ่งเข้าใส่

“ฉันจะไม่ทำร้ายลูกของแก...”

หลังจากที่เฉินผิงพูดจบ เขาก็โบกมือเบาๆ แสงอันนุ่มนวลส่องลงบนร่างของอสูรญาณทิพย์ แสงนั้นก่อตัวเป็นวงแหวนรัศมี

ขณะที่เฉินผิงร่ายคาถาสงบจิต อสูรญาณทิพย์ก็ค่อยๆ สงบลง และแสงสีแดงเข้มในดวงตาของมันก็จางหายไป

“เกิดอะไรขึ้น?”

ไป๋เฉียนและหัวเฟิ่งต่างก็ตะลึงกับเหตุการณ์นั้น

อสูรญาณทิพย์สงบลงอย่างสมบูรณ์ ภายใต้วงแหวนรัศมีที่โอบล้อม มันเริ่มคลอดลูกต่อไป

เมื่ออสูรญาณทิพย์ส่งเสียงคำราม อสูรญาณทิพย์ตัวเล็กๆ ก็ถือกำเนิด