ตอนที่ 353 เถ้าแก่ที่ไม่สับสน

เสิ่งเฉิง ตระกูลเจี่ยง

เจี่ยงเจิ้งจงกำลังนั่งอยู่บนโซฟาโดยที่มีผ้าขนหนูอยู่บนหัว การสูญเสียลูกสาวไปทำให้เขาปวดหัวมากในตอนนี้!

“พ่อ หลี่โส่วอี้กลับมาแล้ว!”

เจี่ยงเหวินเจี๋ยเดินไปหาเจี่ยงเจิ้งจงแล้วพูด

“มีคนเอามาให้รึเปล่า?” ดวงตาของเจี่ยงเจิ้งจงหรี่ลงเล็กน้อยและไม่ได้เปิดตามอง!

“ไม่มี!” เจี่ยงเหวินเจี๋ยส่ายหน้า

“เนื่องจากศาลาพิทักษ์ธรรมนั้นไร้ประโยชน์ งั้นพวกเราก็มาจัดการกันเอง เฉินผิงคนนั้นยังอยู่ในหงเฉิงรึเปล่า?”

เจี่ยงเจิ้งจงถาม

“ไม่อยู่แล้ว!” เจี่ยงเหวินเจี๋ยตอบ

“อะไรนะ?” เจี่ยงเจิ้งจงลืมตาขึ้นมาอย่างกะทันหันและปัดผมที่หน้าผากของเขา “ไอหนุ่มนั้นมันหนีไปแล้วเหรอ? ไม่ใช่ว่าหลี่โส่วอี้จงใจปล่อยให้มันหนีไปใช่ไหม? ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันก็จะไม่เอาเขาไว้!”

“พ่อ ไอหนุ่มนั่นไม่ได้อยู่ที่หงเฉิงและก็อาจจะไม่ได้หนีด้วย มีความเป็นไปได้มากว่าจะมาที่เสิ่งเฉิงแล้ว ในตอนที่หลี่โส่วอี้กลับมาก็ไม่มีกู่หลิงเอ๋อร์ติดตามมาด้วย ดังนั้นผมจึงสงสัยว่าหลี่โส่วอี้ขอให้กู่หลิงเอ๋อร์พาตัวเฉินผิงไปเสิ่งเฉิงอย่างเงียบๆ เพราะไม่อยากให้ตระกูลเจี่ยงของพวกเราทำอะไร!”

เจี่ยงเหวินเจี๋ยวิเคราะห์อย่างระมัดระวัง

“หึ ฆ่าคนก็ต้องชดใช้ด้วยชีวิตเป็นหนี้ก็ต้องใช้คืน ใครก็ตามอย่ามาห้ามฉัน เขาเป็นแค่หัวหน้าศาลาเท่านั้นยังอยากจะมาห้ามตระกูลเจี่ยงของฉันงั้นเหรอ?” ใบหน้าของเจี่ยงเจิ้งจงเต็มไปด้วยความโกรธ “เหวินเจี๋ย แกรีบส่งคนไปจับยัยผีบ้ากู่หลิงเอ๋อร์และถามว่ารู้ไหมว่าเฉินผิงอยู่ที่ไหน!”

“ผมจะรีบไปจัดการ!” เมื่อเจี่ยงเหวินเจี๋ยพูดจบก็พร้อมที่จะออกไป!

“รอเดี๋ยวก่อน อุตสาหกรรมพวกนั้นของตระกูลเว่ยเป็นยังไงบ้าง มีคนยื่นมือไปหรือยัง?”

เจี่ยงเจิ้งจงหยุดเจี่ยงเหวินเจี๋ยเพื่อถาม

“ในตอนนี้ยังไม่มี แต่มีหลายตระกูลที่พร้อมจะเคลื่อนไหวแล้วและยิ่งกว่านั้นพันธมิตรจำนวนมากของตระกูลเว่ยก็หยุดให้ความร่วมมือ นอกจากนี้ผู้บริหารระดับสูงหลายคนของบริษัทก็เริ่มตื่นตระหนกและดูเหมือนว่ากำลังหาทางออก!”

เจี่ยงเหวินเจี๋ยกล่าวด้วยใบหน้ากังวล

ธุรกิจขนาดใหญ่ของตระกูลถ้าไม่มีคนแล้วอีกไม่นานก็จะล่มสลาย!

“แกไปประกาศออกไปว่าทรัพย์สมบัติของตระกูลเว่ย ฉันที่เป็นคนตระกูลเจี่ยงจะเป็นคนรับไว้เอง เมื่อก่อนเป็นยังไงตอนนี้ก็ยังคงเป็นอย่างนั้นและจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง ก่อนอื่นต้องทำให้คนสงบก่อน!”