ตอนที่ 3567
ตอนที่ 3567 หลอกลวง
September 20, 2026
ในขณะนั้น เย่เฟิงกำลังฟังเสียงน้ำกระเพื่อม เริ่มเสียสมาธิและฟุ้งซ่านจนลืมดูดกลืนรัศมีจากบ่อศักดิ์สิทธิ์
ขณะที่เย่เฟิงรู้สึกสับสนและทำอะไรไม่ถูก ร่างหนึ่งก็ค่อยๆ ปรากฏออกมา
เมื่อเย่เฟิงเห็นร่างของเฉินผิง เขาก็ประหลาดใจมาก
เขาตระหนักว่าเขาไม่รู้จักชายคนนี้เลย และดูเหมือนว่าคนๆ นี้จะไม่ได้มาจากตระกูลเย่เช่นกัน
“คุณเป็นใคร? บุกเข้ามาในบ่อศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลเราได้ยังไง?” เย่เฟิงถามเฉินผิง
เมื่อเห็นเย่เฟิง เฉินผิงก็ประหลาดใจเล็กน้อย เขานึกว่าอีกฝ่ายลงไปถึงก้นบ่อแล้ว แต่ที่น่าประหลาดใจคือเย่เฟิงยังไปไม่ถึงจุดนั้น
ขณะที่เฉินผิงกำลังจะพูด สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นลูกประคำอัคคีศักดิ์สิทธิ์ในมือของเย่เฟิง ทันใดนั้นเฉินผิงก็เข้าใจว่าทำไมเย่เฟิงถึงลงมาในบ่อศักดิ์สิทธิ์ได้ลึกขนาดนี้เขามีของวิเศษนี่เอง
เจ่อเยี่ยนพูดผ่านทางจิตกับเฉินผิงอย่างตื่นเต้น “คุณเฉิน นั่นคือลูกประคำอัคคีศักดิ์สิทธิ์ สมบัติล้ำค่าจากมารอเวจี ด้วยลูกประคำอัคคีศักดิ์สิทธิ์นี้ เพลิงปีศาจในตัวคุณจะแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก ไม่นึกเลยว่าลูกประคำอัคคีศักดิ์สิทธิ์ของมารอเวจีจะมาอยู่ในมือของชายคนนี้!”
ในฐานะผู้ใช้วิชามารที่มีเชื้อสายมารอเวจี ไม่แปลกที่เจ่อเยี่ยนจะจำลูกประคำอัคคีศักดิ์สิทธิ์ได้
ดวงตาของเฉินผิงเป็นประกายเมื่อเขาได้ยินว่ามันเป็นสมบัติล้ำค่าของมารอเวจี ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าทำไมตระกูลเย่ถึงมีผู้ใช้วิชามารที่มีเชื้อสายมารอเวจี พวกเขาคงมาเพื่อ ลูกประคำอัคคีศักดิ์สิทธิ์
“ดูเหมือนว่ามารอเวจีก็ต้องการที่จะคบคิดกับสมาพันธ์ผนึกมารเช่นกัน” เฉินผิงกล่าวพร้อมกับหัวเราะอย่างเย็นชา
เจ่อเยี่ยนวิเคราะห์โดยกล่าวว่า “เป็นเวลาหลายปีมาแล้วที่มารอเวจีอาศัยอยู่ในแดนอุดรวิทูร คุณต้องเข้าใจว่าดินแดนอันหนาวเหน็บไม่เหมาะเอาเสียเลยสำหรับการบำเพ็ญเพียรของพวกเราที่มีเชื้อสายมารอเวจี ยังไงก็ตาม เพื่อหลบเลี่ยงการจับกุมและถูกฆ่า มารอเวจีจึงมักจะซ่อนตัวอยู่ในแดนอุดรวิทูรเพื่อความปลอดภัย พอมองย้อนกลับไปแล้ว ดูเหมือนว่ามารอเวจีต้องการที่จะร่วมมือกับสมาพันธ์ผนึกมารเพื่อจะได้ไปจากแดนอุดรวิทูร”
แม้ว่าเจ่อเยี่ยนจะไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก แต่เขาก็รู้เรื่องความเคลื่อนไหวของเชื้อสายมารอเวจีเป็นอย่างดี
“เห็นด้วย” เขากล่าว “อิทธิพลของสมาพันธ์ผนึกมารแผ่ขยายไปทั่วอาณาจักรนิรันดร์ นี่คือยุครุ่งเรืองของพวกเขา ไม่แปลกที่มารอเวจีต้องการร่วมมือกับพวกเขา” เฉินผิงพยักหน้าเห็นด้วย