ตอนที่ 3586 อยู่ค้างคืน

“ดูเหมือนว่าพวกเราทุกคนตกเป็นเหยื่อของความเข้าใจผิดเสียแล้ว” เจ้าสำนักหลัวกล่าวยอมรับ น้ำเสียงของเขาสะท้อนถึงความประนีประนอมและความรู้สึกผิดที่ผสมปนเป “โปรดจงวางใจ เราจะดำเนินการสอบสวนเรื่องนี้อย่างละเอียด ในระหว่างนี้ผมขอให้ทุกคนที่นี่จงอยู่ในความสงบเสียก่อน”

แม้ว่าก่อนหน้านี้ประมุขราชสีและสหายของเขาจะแสดงความโกรธออกมา แต่จากเหตุการณ์ดังกล่าว พวกเขาเองก็ไม่พร้อมที่จะสร้างความขัดแย้งอย่างจริงจังกับห้าสำนักใหญ่เช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้ว มันเป็นการไม่ฉลาดเอาเสียเลยที่จะนำเผ่าพันธุ์อสูรทั้งหมดเข้าสู่การต่อสู้ที่อาจถึงแก่ชีวิตได้เนื่องจากความเข้าใจผิดนี้

เมื่อรู้สึกถึงโอกาสในการลดความรุนแรงของสถานการณ์ เฉิงปู้ฉีจึงก้าวเข้ามา “ในเมื่อท่านเจ้าสำนักหลัวได้เสนอคำขอโทษแล้ว เราจึงควรปล่อยวางปัญหานี้ทิ้งไปเสีย และผมขอรับรองกับพวกคุณทุกคนด้วยความมั่นใจอย่างยิ่งว่า คุณเฉินไม่มีส่วนเกี่ยวข้องต่อการตายของเบญจเอกอุ หากพิสูจน์เป็นอย่างอื่น ตระกูลเฉิงก็พร้อมที่รับผิดชอบและเผชิญกับผลใดๆ ที่ตามมาที่ห้าสำนักใหญ่เห็นว่าเหมาะสม”

น้ำเสียงของเขาหนักแน่นและมุ่งหวังที่จะเชื่อมความสัมพันธ์ของทั้งสองฝ่าย เพราะรู้ดีว่าการต่อสู้กันนั้นย่อมไม่เป็นประโยชน์ต่อผู้ใดทั้งสิ้น

เมื่อมีเรื่องอื่นที่เร่งด่วนเช่นกัน หลัวโชไห่จึงพูดกับเจ้าสำนักหลัวว่า “ตอนนี้เราได้ไขข้อข้องใจปัญหาของเบญจเอกอุแล้ว ผมอยากรู้ถึงสถานการณ์ที่หุบเขาวิญญาณโลหิตของเรา มันเกิดอะไรขึ้นที่นั่นกันแน่?”

อันที่จริงแล้ว เฉินผิงและพรรคพวกตั้งใจมาที่นี่เพื่อสอบถามถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่หุบเขาวิญญาณโลหิต แต่พวกเขากลับต้องเผชิญกับการตอบโต้จากห้าสำนักใหญ่

เจ้าสำนักหลัวตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “อย่างที่ผมได้บอกไปก่อนหน้านี้ ตอนที่เราไปถึงหุบเขาวิญญาณโลหิต ทุกคนก็ตายหมดแล้ว”

เพื่อขอคำชี้แจง หลัวโชไห่จึงเอ่ยถาม “แล้วใครกันที่เป็นคนทำ?”

“ผมจะรู้ได้ยังไง? ผมไม่เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น” เจ้าสำนักหลัวตอบ น้ำเสียงของเขาบ่งบอกถึงการขาดข้อมูลในส่วนของเขา

ไป๋เฉียนถามไปด้วยความสงสัยว่า “เจ้ามั่นใจได้ยังไงว่าเหตุการณ์สังหารหมู่ที่หุบเขาวิญญาณโลหิตไม่ใช่ฝีมือของคนจากห้าสำนักใหญ่ของเจ้าเอง แต่เจ้ากลับด่วนกล่าวหาว่าพวกเราเป็นคนสังหารเบญจเอกอุ”

เจ้าสำนักหลัวกล่าวยอมรับ “ผมคงไม่สามารถหาหลักฐานได้ และอันที่จริงแล้ว หากพวกคุณเลือกที่จะไม่เชื่อ ผมก็คงทำอะไรไม่ได้เช่นกัน”

จุดยืนของเขาชัดเจน ที่นี่คืออาณาเขตของห้าสำนักใหญ่ พวกเขาไม่จำเป็นต้องพิสูจน์การกระทำของตนเองต่อผู้อื่น

ไม่ว่าพวกเขาจะต้องรับผิดชอบต่อการทำลายล้างหุบเขาวิญญาณโลหิตหรือไม่ก็ตาม พวกเขาก็มั่นใจว่าอยู่ตนถือไพ่เหนือกว่า

การสนทนาครั้งนี้ก่อให้เกิดความตึงเครียดภายในห้องอีกครั้ง แต่เป็นเฉินผิงที่พูดขึ้นว่า “ผมเชื่อในคำพูดเจ้าสำนักหลัว มันไม่น่าเป็นไปได้เลยที่ห้าสำนักใหญ่จะมีส่วนร่วมในเหตุการณ์ที่หุบเขาวิญญาณโลหิต”

ไป๋เฉียนยังคงสงสัยจึงถามขึ้นว่า “ถ้าไม่ใช่ห้าสำนักใหญ่ แล้วใครล่ะ?”