ตอนที่ 3718 คนใน

หลานอิ๋งอิ๋งมองไปยังผู้บำเพ็ญเพียรหญิงที่อยู่ไม่ไกลนัก เสียงของเธอดูเคร่งขรึมขณะที่ถามว่า “เซี่ยเอ๋อร์ เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงมีคนแซงคิว?”

ผู้บำเพ็ญเพียรหญิงรีบเข้ามารายงาน “แม่นางหลาน คนๆ นี้เป็นญาติกับผู้อาวุโสมู่”

หลานอิ๋งอิ๋งพูดอย่างไม่พอใจขณะทำหน้าเคร่งขรึม “ฉันพูดไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ไม่ว่าจะเป็นใครมาจากไหนเราก็ต้องทำตามกฎ เธอลืมกฎของตำหนักก่วงหานไปแล้วหรือไง?”

“แม่นางหลาน ฉัน…” เสียงของผู้บำเพ็ญเพียรหญิงขาดหายไปขณะที่เธอก้มหน้าลง ดูเหมือนเธอจะลำบากใจ

“ผมต้องทำตามกฎด้วยเหรอ?”

ผู้บำเพ็ญเพียรชายที่สวมชุดสีขาวก้าวไปหาหลานอิ๋งอิ๋ง ใบหน้าของเขามีรอยยิ้มเยาะ

เมื่อเฉินผิงเห็นผู้บำเพ็ญเพียรชายคนนี้ เขาก็ผงะทันทีนี่มันมู่ขุยคนที่คุณเซี่ยปล่อยไปไม่ใช่เหรอ? หมอนี่มาถึงเมืองหนานจิงตั้งแต่เมื่อไหร่? หรือว่าเขากำลังมุ่งหน้าไปที่ตำหนักก่วงหานเหมือนกัน?

คิ้วของหลานอิ๋งอิ๋งขมวดเล็กน้อยเมื่อเธอเห็นมู่ขุย “คุณชายมู่ การกระทำของคุณทำให้คนอื่นไม่พอใจ อีกอย่างการทำแบบนั้นมันไม่ควร…”

เห็นได้ชัดว่าน้ำเสียงของหลานอิ๋งอิ๋งอ่อนลงมาก และดูเหมือนว่าเธอจะคุ้นเคยกับมู่ขุยเช่นกัน

มู่ขุยเหลือบมองหลานอิ๋งอิ๋ง ดวงตาของเขาแฝงแววขี้เล่น และเขาถามด้วยรอยยิ้มว่า “คุณจะแนะนำให้ผมไปต่อแถวใช่ไหม?”

“ใช่!” หลานอิ๋งอิ๋งพยักหน้าตอบรับ

“แล้วถ้าผมไม่ต่อแถวล่ะ” ดูเหมือนมู่ขุยจะกำลังท้าทายหลานอิ๋งอิ๋ง

“ถ้าอย่างนั้นฉันก็ลงชื่อให้คุณไม่ได้!”

แม้ว่าหลานอิ๋งอิ๋งจะพูดด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง แต่เธอก็เด็ดเดี่ยวอย่างไม่น่าเชื่อ

“จะไม่ลงชื่อให้ผมงั้นเหรอ?” มู่ขุยเยาะเย้ย “อยากเห็นจริงๆ ว่าคุณกล้าทำแบบนั้นหรือเปล่า”

“ดูให้ชัดๆ คุณเห็นไหมว่านี่คืออะไร?” มู่ขุยนำเหรียญตราออกมา จงใจเอามาอวดต่อหน้าหลานอิ๋งอิ๋ง มันคือตราตำหนักก่วงหานของจริง

หลานอิ๋งอิ๋งเงียบไปเมื่อเห็นตรานั้น

“นี่คือตราที่ผู้อาวุโสมู่แห่งตำหนักก่วงหานมอบให้ผมด้วยตัวเอง คุณมีอะไรจะพูดอีกไหม? ผมขอบอกคุณเอาไว้อย่างหนึ่ง ถ้าไม่ใช่เพราะคุณเป็นศิษย์ตำหนักชั้นในของตำหนักก่วงหาน ผมคงจัดการกับคุณไปนานแล้ว ท่านป้าเป็นคนสั่งผมให้มาที่นี่ มีจุดประสงค์เพื่อให้ผมได้สัมผัสประสบการณ์ในแดนขั้วโลก ไม่อย่างนั้นผมคงไม่มาที่เมืองบ้านนอกนี่หรอก”