ตอนที่ 3721 ไม่กลัว

หลานอิ๋งอิ๋งชี้ไปที่หมอกสีขาวหนาทึบที่ลอยอยู่ข้างห้องโถงใหญ่และพูดว่า “ถ้าพวกคุณอยากเข้าไปในตำหนักก่วงหานจริงๆ ก็ลองเข้าจากด้านข้างของห้องโถงใหญ่ดู ตรงนั้นมีวงแหวนลวงตาอยู่ ตราบใดที่คุณสามารถผ่านมาได้ ตำหนักก่วงหานก็อยู่ใกล้แค่เอื้อม”

ผู้บำเพ็ญเพียรสองสามคนมองไปที่หมอกสีขาว ใบหน้าของพวกเขาเผยความหวาดหวั่น ดูเหมือนพวกเขาจะตระหนักดีถึงพลังของวงแหวนลวงตา

“ถ้าไม่มีความกล้าพอก็ไปเถอะ คุณเข้ามาไม่ได้หรอก”

จากนั้นหลานอิ๋งอิ๋งก็หันหลังแล้วเดินเข้าไปในห้องโถงใหญ่

ผู้บำเพ็ญเพียรที่เหลือจ้องมองกันด้วยสายตาว่างเปล่า

เฉินผิงที่อยู่ไม่ไกลได้ยินคำพูดของหลานอิ๋งอิ๋งและเห็นหมอกที่อีกด้าน เขารู้สึกดีใจขึ้นมาทันที

เขากังวลว่าจะเข้าไปยังไงดี แต่ตอนนี้เขารู้แล้ว

เฉินผิงมุ่งหน้าเข้าสู่หมอกโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

อย่างไรก็ตาม จู่ๆ เสินจี้จื่อก็ตามเขามาแล้วคว้าตัวเฉินผิงไว้และรีบพูดว่า “อย่าเข้าไปนะ วงแหวนลวงตานี้ไม่ใช่ของธรรมดา คุณเข้าไปไม่ได้หรอก เท่าที่ฉันเข้าใจ ไม่มีใครสามารถผ่านวงแหวนลวงตานั้นแล้วเข้าสู่ตำหนักก่วงหานได้ หลายคนตายในนั้น วงแหวนลวงตาประกอบด้วยวงแหวนอาคมที่ซับซ้อนหลายอัน บางคนถึงกับติดอยู่ในนั้นทั้งชีวิต ฉันไม่แนะนำให้ลองฝ่าเข้าไป! นี่ฉันไม่ได้พยายามขู่คุณนะ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณจ่ายเงินก้อนโต ฉันก็คงไม่บอกหรอก คุณไม่เห็นเหรอ? ผู้บำเพ็ญเพียรเหล่านั้นยังไม่กล้าเข้าไปเลย”

เสินจี้จื่อเกลี้ยกล่อมเฉินผิง อ้อนวอนไม่ให้เขาเข้าไปในวงแหวนลวงตา

เฉินผิงเหลือบมองเสินจี้จื่อ รอยยิ้มน้อยๆ ปรากฏบนริมฝีปากของเขา “ผมพอจะมีความรู้เรื่องการสร้างอาคม ถึงจะผ่านไปไม่ได้ แต่การออกมาไม่ใช่ปัญหา…”

เมื่อเห็นความตั้งใจของเฉินผิงที่จะเข้าไป เสินจี้จื่อจึงปล่อยเขาไป “ถือว่าฉันเตือนคุณแล้วนะ อย่าโทษกันล่ะถ้าคุณติดอยู่ในนั้น”

เฉินผิงพยักหน้าและเดินตรงไปยังใจกลางวงแหวนลวงตา

ผู้บำเพ็ญเพียรที่ทางเข้าต่างผงะเมื่อเห็นเฉินผิงเดินเข้าหาวงแหวนลวงตา ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

แม้แต่ผู้บำเพ็ญเพียรหญิงจำนวนหนึ่งของตำหนักก่วงหานที่ทางเข้ายังตกตะลึงขณะมองไปที่เฉินผิง

“ดูเหมือนชายคนนี้จะไม่รู้ว่าวงแหวนลวงตานั้นน่ากลัวแค่ไหน ถึงได้กล้าที่จะลองเข้าไป”

“นี่ก็พักใหญ่แล้วที่ไม่มีใครเข้าไปในวงแหวนลวงตา ในที่สุดวันนี้ก็มีเรื่องสนุกให้ดู”

“วงแหวนลวงตาเป็นกลลวงที่ประมุขตำหนักก่วงหานวางไว้ ออกแบบมาเพื่อยับยั้งผู้ที่กล้าบุกรุกเข้าไปในตำหนักก่วงหาน”