ตอนที่ 3776 ทำไมถึงขี้เหนียวนัก

เมื่อเฉินผิงได้ยินคำอธิบายของหลานอิ๋งอิ๋ง เขาก็ตระหนักได้ว่าอสูรหมีหิมะเหล่านี้ไม่ได้โจมตีเขาในตอนนั้น พวกมันแค่พยายามขู่ให้เขาไป

เป็นเพราะเฉินผิงเข้าไปหาเพื่อที่จะเอาศิลาขั้วโลก ความขัดแย้งจึงปะทุขึ้น

ผลก็คืออสูรหมีหิมะทั้งหมดถูกฆ่าตาย

ความรู้สึกผิดผุดขึ้นในใจของเฉินผิง

“แล้วทางพวกคุณเป็นยังไงบ้าง? เจอศิลาขั้วโลกบ้างไหม?” เขาถาม

“เราเจอแค่นิดหน่อย เราพบกับสัตว์อสูรและธิดาเทพสองคนได้รับบาดเจ็บ” ปิงลู่ตอบ

เมื่อได้ยินว่ามีธิดาเทพสองคนได้รับบาดเจ็บ เฉินผิงจึงถามว่า “สาหัสหรือเปล่า? ขอผมดูหน่อย...”

“ไม่ได้หนักหนา แค่บาดแผลเล็กน้อย” ปิงลู่กล่าว

“ขอดูงั้นเหรอ? ใครที่ไหนอยากโดนคุณจับแก้ผ้าและสัมผัสตัวกันล่ะ?” หลานอิ๋งอิ๋งพึมพำ

เธอยังเคืองไม่หาย

เมื่อได้ยินอย่างนั้น เฉินผิงก็หัวเราะกระอักกระอ่วน เขาเลือกที่จะไม่พูดอะไรต่อไป

“คุณเฉิน แล้วคุณได้ศิลามาเยอะไหม?” ปิงลู่รีบเปลี่ยนเรื่อง

“ได้มาประมาณหลายร้อยอัน แต่ก็ยังไม่มากพอ เราจำเป็นต้องหาเหมืองศิลาขั้วโลกให้เจอ ถ้าได้เท่านี้ผมเกรงว่าคงไม่เพียงพอกับความต้องการภายในหนึ่งปีของตำหนักก่วงหานด้วยซ้ำ” เฉินผิงกล่าวพร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อย

“ฉันจำได้ว่าท่านเจ้าตำหนักเคยกล่าวไว้ ยิ่งเข้าใกล้ขอบเขตของมิติโกลาหลมากเท่าไหร่ ศิลาขั้วโลกก็ยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น อย่างไรก็ตาม มันอันตรายมาก หากติดอยู่ในมิติโกลาหลโดยไม่ได้ตั้งใจ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจะถึงแก่ชีวิต” ปิงลู่กล่าว

“ไม่ต้องรีบร้อน ถึงยังไงก็มีแค่เราและตระกูลมู่ที่รู้เรื่องศิลาขั้วโลก คนอื่นๆ ยังคงค้นหาสุสานอมตะอยู่ ยิ่งไปกว่านั้น ศิลาขั้วโลกไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากนักเมื่ออยู่ในมือของผู้บำเพ็ญเพียรคนอื่น เราจะพักผ่อนสักสองสามชั่วโมงแล้วค่อยค้นหาต่อ…”

หลังจากที่เฉินผิงพูดจบ เขาก็หยิบยาออกมาจากแหวนเก็บของแล้วส่งให้ปิงลู่ “ให้ทุกคนรับยานี้ไป ถึงจะไม่ใช่ยาเพิ่มพลัง แต่ก็ช่วยฟื้นฟูเรี่ยวแรงได้รวดเร็ว”

ปิงลู่ให้ทุกคนกินยาและเริ่มพักผ่อน ในขณะที่เฉินผิงนั่งขัดสมาธิและจดจ่ออยู่กับการฝึกดรรชนีเซียน

ย้อนกลับไปในตอนนั้น ผู้อาวุโสของตระกูลจี้กล่าวว่ามีเพียงผู้ที่เข้าถึงจุติเวลาเท่านั้นที่สามารถสำเร็จวิชาดรรชนีเซียน