ตอนที่ 3830 เวลาที่เปลี่ยนแปลงไป

เมื่อพิจารณาจากขนาดของสถานที่นี้จะเห็นว่ามันกว้างพอๆ กับสำนักขนาดใหญ่ อย่างไรก็ตาม ตอนนี้มันเหลือเพียงซากปรักหักพัง

มีรัศมีกระจายอยู่รอบๆ กลางอากาศ ปกคลุมไปทั่วสำนัก

ด้านนอกรัศมีคือมิติโกลาหล ซึ่งมีรอยแยกมิติเวลาปรากฏขึ้นและหายไปเป็นระยะ

เมื่อสังเกตทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เฉินผิงก็ได้เห็นความยิ่งใหญ่ในอดีตของสำนักเซียนอู๋จี๋ในอาณาจักรแดนสรวง แต่บัดนี้ตกอยู่ในภาวะเสื่อมโทรมและรกร้าง ทั้งสำนักหายไปไม่มีเหลือ

ไม่มีสิ่งใดคงอยู่ตลอดไปแม้แต่สำนักที่โด่งดังที่สุด ภายใต้กระแสเของวลาที่ไม่หยุดเดินก็ต้องเผชิญกับความเสื่อมถอยอย่างเลี่ยงไม่ได้ แต่ในขณะเดียวกันสำนักใหม่ๆ ก็มีชื่อเสียงขึ้นมา นี่เป็นวัฏจักรตามวิวัฒนาการของแต่ละยุค และไม่มีใครหลีกเลี่ยงได้

แต่สำนักขนาดใหญ่เช่นนี้ถูกทำลายได้ยังไง? ทำไมสำนักเซียนอู๋จี๋ถึงมาอยู่ในอาณาจักรนิรันดร์? อาณาจักรนิรันดร์ถูกสร้างขึ้นโดยสำนักเซียนอู๋จี๋จริงหรือ?

ทั้งหมดนี้หาคำตอบไม่ได้ เฉินผิงอยากถามจ้าวมารสีชาด แต่เขาคิดว่าจ้าวมารสีชาดยังไม่หายจากอาการความจำเสื่อมและไม่สามารถนึกอะไรออกเลย

ดูเหมือนว่าคงมีแต่ต้องเข้าไปข้างในและค่อยๆ สำรวจ

เฉินผิงรู้ว่าวิธีเดียวที่จะหาคำตอบสำหรับคำถามทั้งหมดได้คือการตรวจสอบด้วยตัวเอง

“ว้าว... มีสำนักใหญ่โตซ่อนอยู่ที่นี่จริงๆ เหรอ?”

ปิงลู่และสหายของเธอตามมาทัน และเมื่อได้เห็นสำนักเซียนอู๋จี๋ พวกเธอก็ประหลาดใจอย่างยิ่งกับภาพที่อยู่ตรงหน้า

โดยเฉพาะอย่างยิ่งนอกเหนือจากวงแสงนั้น รอยแยกแห่งมิติเวลาที่วุ่นวายสับสนนั้นช่างเป็นภาพที่ชวนตะลึง

ในขณะนั้น สำนักเซียนอู๋จี๋ดูราวกับว่าถูกกักอยู่ใต้โดมแก้วที่มองไม่เห็น

หลานอิ๋งอิ๋งหายใจเฮือกก่อนจะถามว่า “ทะ-ที่นี้มันอะไรกัน? หรือว่าที่แดนขั้วโลกจะมีสุสานอมตะอยู่จริงๆ”

ในตอนแรกนี่เป็นเพียงข่าวลือที่ตำหนักก่วงหานกุขึ้น แต่เมื่อได้เห็นสำนักที่ทรุดโทรมตรงหน้า พวกเขาก็รู้สึกราวกับว่าข่าวลือนั้นเป็นเรื่องจริง

นี่มันยิ่ง กว่าสุสานอมตะ เสียอีก ...

เฉินผิงจมอยู่ในห้วงความคิด

ดูจาก ขนาด อันใหญ่โต ของ สำนัก ใน อาณาจักรแดนสรวง จำนวนศิษย์ในสำนักคงมากเกินคาดคะเน ซึ่งท ุกคนล้วนเป็นเซียน ตอนนี้ สำนัก ได้ พังทลายลงแล ะศิษย์ ทุกคนคงต าย ไปแล้ว นี่ คง จะเป็นสถานที่ซึ่ง เซียน นับร้อยนับพัน ล้มตาย

“คุณเฉิน คุณรู้เหรอว่าถ้ำจะพาเรามาที่นี่?” ปิงลู่ถามด้วยความสงสัย

ตอนนั้นจู่ๆ เฉินผิงก็สั่งให้พวกเธอหยุดเดินทาง พวกเธอขึ้นไปได้ครึ่งทางแล้วในตอนที่เขาสั่งให้ตามหาถ้ำ เมื่อเจอถ้ำเขาก็รีบเข้าไปข้างในทันทีโดยไม่ลังเล