ตอนที่ 3841 รูปสลัก

เขาไม่คาดคิดเลยว่าตระกูลมู่จะหาที่นี่เจอได้รวดเร็วถึงขนาดนั้น

“พวกเธอผ่านตรงนี้ไปแล้ว เมื่อสักครู่นี้พวกเราถึงต้องฝังกลบตัวคุณเอาไว้ในดิน นั่นก็คือสาเหตุที่ทำให้พวกเธอหาตัวคุณไม่เจออย่างไรเล่า” ปิงลู่เอ่ยขึ้น

จากนั้นเฉินผิงถึงได้เข้าใจฉันนึกว่าตัวเองถูกฝังกลบเพราะหล่อหลอมเพลิงปีศาจ!ที่แท้เป็นฝีมือของปิงลู่กับคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างหลังนี่เอง!

เฉินผิงกวาดสายตามองชั้นในของสำนักก่อนจะกล่าวกับปิงลู่ว่า “ตอนนี้พวกเจ้าควรจะอยู่ที่นี่ อย่าได้เที่ยวเดินไปทั่ว พวกเจ้าสามารถพักในเรือนสองสามแห่งที่เพิ่งจะสำรวจได้ ข้าจะออกไปสำรวจชั้นในของสำนักเอง จำไว้ให้ดี! อย่าได้เที่ยวเดินไปทั่วหรือเข้าไปในสถานที่ที่ยังไม่ได้สำรวจเป็นอันขาดเชียวล่ะ”

เฉินผิงคิดจะเข้าไปชั้นในของสำนัก ถ้าเขาพาปิงลู่และคนอื่นๆ ไปด้วย เกรงว่าอาจจะเป็นตัวถ่วงเอาได้

ยิ่งไปกว่านั้น การพาพวกเธอเข้าไปด้วยก็ค่อนข้างเสี่ยงอันตราย อย่างไรเสียคนตระกูลมู่ก็เข้าไปแล้ว ถ้าหากพวกเธอบังเอิญประจันหน้ากันเข้า เฉินผิงเกรงว่าตนเองคงไม่มีพลังที่จะปกป้องปิงลู่และคนอื่นๆ

ปิงลู่เองก็ตระหนักดีว่าพลังของพวกเธอในยามนี้ ไม่ใช่คู่ประมือของตระกูลมู่และรังแต่จะก่อปัญหาให้แก่เฉินผิงเท่านั้น

ปิงลู่พยักหน้าพลางกล่าวว่า “คุณเฉิน ได้โปรดดูแลตัวเองให้ดีด้วย พวกเราจะรอคุณอยู่ที่นี่!”

“ตกลง!” เฉินผิงเริ่มมุ่งหน้าไปชั้นในของสำนัก

ในยามนี้เอง มู่ไน่อี๋พร้อมด้วยคนตระกูลมู่ก็รีบเดินลึกเข้าไปชั้นในของสำนักแล้ว

ตอนนี้ชั้นในของสำนักกลับปรากฏคฤหาสน์ที่ได้รับการปกป้องเป็นอย่างดีขึ้นมา และคฤหาสน์หลังนี้ก็แข็งแกร่งยิ่งกว่าเรือนที่พบเห็นเมื่อตอนที่เข้ามาหลายเท่าตัว

มองเพียงปราดเดียว ไม่ว่าใครก็บอกได้ว่าคฤหาสน์แห่งนี้เป็นที่พำนักของสมาชิกชั้นสูงของสำนัก

มู่เย่าร้องอุทานด้วยความตื่นเต้นยิ่งนักว่า “คุณหนูใหญ่ คฤหาสน์ที่ได้รับการปกป้องเป็นอย่างดีเช่นนั้นจะต้องมีของวิเศษอยู่มากมายเป็นแน่!”

มู่ไน่อี๋มองคฤหาสน์ที่อยู่ตรงหน้า จากนั้นก็ชี้นิ้วพลางกล่าวว่า “พวกเจ้าเข้าไปสำรวจเส้นทาง...”

คนตระกูลมู่ที่โดนชี้นิ้วใส่ต่างรู้สึกหวาดกลัว แต่พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกนอกจากเดินเข้าไป

พวกเขาได้แต่รวบรวมความกล้าแล้วค่อยๆ เดินไปที่คฤหาสน์

แต่เมื่อพวกเขาเดินลึกเข้าไปในคฤหาสน์ กลับพบว่าไม่มีอะไรผิดปกติเลย ไม่มีเครื่องพันธนาการ ไม่มีกับดัก ไม่มีแม้แต่วี่แววของอันตรายแม้แต่น้อย

จากนั้นคนตระกูลมู่ก็ร้องตะโกนเสียงดังว่า “คุณหนูใหญ่ ปลอดภัยดีขอรับ!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ มู่ไน่อี๋ก็พาคนทั้งกลุ่มเข้าไปข้างใน

เพียงแต่ว่ายามที่พวกเธอเดินเข้ามาในคฤหาสน์กลับไม่มีใครทันสังเกตเห็นเลย พื้นดินที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาก็ดูเหมือนจะเกิดระลอกคลื่น ราวกับว่าเกิดความปั่นป่วนเพราะกระแสน้ำไหลที่ไหลหลาก