ตอนที่ 3860 ถ้าเจ้าสู้ไม่ไหวก็จงหนีไปเสีย

แต่การวิเคราะห์ของเขาก็ถูกต้องจริงๆ นั่นแหละ พลังที่มู่ไน่อี๋มีอยู่ในตอนนี้ไม่ยั่งยืน และน่าจะคงอยู่ได้ไม่นานก่อนที่มันจะค่อยๆ สลายไป

“ตายเสียเถอะ!”

มู่ไน่อี๋แผดเสียงร้องแล้วหายตัวไปทันที

เฉินผิงขมวดคิ้วแน่น รูม่านตาของเขาพลันหดวูบพลางเอ่ยพึมพำขึ้นมาว่า “ช่างว่องไวนัก... พลังของระดับมหายานช่างน่าเกรงขามจริงๆ”

ถึงแม้ว่าเฉินผิงจะสามารถต่อกรกับผู้บำเพ็ญเพียรในระดับผู้ทุกข์ยากขั้นสูงสุดได้ แต่หากเขาต้องประจันหน้ากับผู้บำเพ็ญเพียรในระดับมหายานซึ่งๆ หน้า ก็คงจะเป็นการทำสิ่งที่เกินตัว

ควรทราบว่าการเลื่อนระดับพลังในขอบเขตใหญ่ทุกครั้ง พลังของคนผู้นั้นก็จะเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด

โดยเฉพาะการก้าวกระโดดจากระดับผู้ทุกข์ยากไปสู่ระดับมหายาน ซึ่งเป็นระยะห่างที่แตกต่างกันมาก

ยิ่งระดับสูงขึ้นมากเท่าไหร่ กลับยิ่งยากจะฝ่าทะลวงมากขึ้นเท่านั้น บางคนจึงได้แต่ติดแหง็กอยู่ในระดับผู้ทุกข์ยากไปชั่วชีวิตและไม่มีทางเลื่อนขึ้นสู่ระดับมหายานได้

หลังจากฝ่าทะลวงระดับผู้ทุกข์ยากแล้ว ก็จะได้ร่างกึ่งเซียนทำให้ใกล้เคียงกับการได้เป็นเซียนแท้ยิ่งขึ้น บ่อยครั้งที่เมื่อเลื่อนขึ้นสู่ระดับมหายาน ไม่เพียงแต่สภาพจิตใจเท่านั้น ทว่าความคิดก็เปลี่ยนไปมาก

เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรที่เลื่อนขึ้นสู่ระดับมหายานจะให้ความสนใจเรื่องการฝึกบำเพ็ญฌาน อย่างไรเสียพวกเขาก็อยู่ห่างจากการเป็นเซียนเพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น

ความล่อตาล่อใจและความปรารถนาที่จะกลายเป็นเซียนอาจจะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

นี่ก็คือสาเหตุที่ทำให้ยากจะพบเห็นเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรในระดับมหายานเตร็ดเตร่อยู่บริเวณอาณาจักรนิรันดร์ เพราะพวกเขาส่วนใหญ่จะเก็บตัวฝึกบำเพ็ญฌาน

การที่ผู้ฝึกบำเพ็ญเพียรในระดับมหายานไม่ได้เตร็ดเตร่อย่างไร้จุดมุ่งหมายจึงไม่มีเหตุผลใดเป็นพิเศษ

ถึงเจ้าตำหนักก่วงหานจะเป็นข้อยกเว้น แต่อย่างไรเสียนางก็แบกรับภาระหนักในการสร้างตำหนักก่วงหานขึ้นมาใหม่ ทำให้นางไม่มีโอกาสได้ไปเก็บตัวฝึกบำเพ็ญฌาน

เฉินผิงล่าถอยทันที ไม่กล้าปะทะกับมู่ไน่อี๋ซึ่งๆ หน้าอีกต่อไป

นางบรรลุพลังของระดับมหายานแล้ว เฉินผิงก็ตระหนักในพลังของตนเองดี

เมื่อเห็นว่าเฉินผิงไม่กล้าลงมือและเอาแต่ถอยร่นไม่หยุดหย่อน มู่ไน่อี๋เอ่ยเหน็บแนมด้วยด้วยเสียงเย็นชา “มาดูกันซิว่าเจ้าจะหนีไปได้ไกลสักแค่ไหนเชียว!”

คำพูดประชดของนางมาพร้อมกับเสียงดังปัง

ปราณเย็นสีขาวระลอกหนึ่งผุดขึ้นมารอบตัวมู่ไน่อี๋ทันที พลางมุ่งหน้าตรงเข้ามาหาเฉินผิง

เฉินผิงสีหน้าเคร่งเครียดแล้วปลดปล่อยเพลิงปีศาจติดต่อกันเป็นชุด เพลิงอัคคีเหล่านี้ก่อตัวเป็นกำแพงอัคคีอันน่าเกรงขามตรงหน้าเขา